عبور از بحران قفل شدگی: چگونه تصویر تحریف شده از ایران، راه دیپلماسی را ناهموار کرده است؟

هنوز پنجره ای برای جلوگیری از تبدیل این بحران به یک نبرد بلندمدت وجود دارد.

شاید آخرین فرصت، همین هفته های پیش رو باشد؛ پیش از آنکه آثار اقتصادی بحران به صورت ملموس در جهان دیده شود و پیش از آنکه سیاستمداران آمریکایی برای فروش داخلی بحران، - چهل و پنج روز از آتش بس با دشمن گذشته و همچنان روایت غالب در فضای داخلی این است که مذاکره ای درکار نیست.

در شرایط متعارف، شاید این موضع نشانه اقتدار و انضباط دیپلماتیک تلقی شود.

اصولاً مذاکره، فرآیندی پیچیده، چندلایه و محرمانه است و هیچ حاکمیت عاقلی تمایل ندارد جزییات چانه زنی های خود را به خوراک روزانه رسانه ها تبدیل کند، اما پرسش اینجاست که آیا هنوز در شرایط عادی قرار داریم؟ واقعیت آن است که میدان منازعه مدت هاست از اتاق های مذاکره خارج شده و به عرصه افکارعمومی جهانی منتقل شده است.

طرف مقابل، به ویژه شخص ترامپ و شبکه رسانه ای ـ امنیتی نزدیک به او، یک عملیات روانی تمام عیار را مدیریت می کنند که هدفش فشار بر ایران و نیز شکل دادن به ادراک جهانی از بحران در منطقه است.

هر روز، توییتی تازه، گزارشی از آکسیوس، یا اطلاعات درزکرده ای، که هدفمند منتشر می شوند تا یک روایت واحد را بازتولید کنند: توافقی منطقی و محترمانه روی میز قرار دارد، اما این ایران است که با زیاده خواهی مانع رسیدن به صلح شد