ساعت های مولکولی تازه ای برای اندازه گیری سن زیستی و طول عمر

پیری، فرایندی تدریجی و پیچیده است که در آن سلول ها و بافت های بدن به مرور دچار تغییر می شوند.

اکنون پژوهشی تازه با بررسی گسترده در چند گونه پستاندار، - ساعت های مولکولی تازه ای برای اندازه گیری سن زیستی و طول عمر پیری، فرایندی تدریجی و پیچیده است که در آن سلول ها و بافت های بدن به مرور دچار تغییر می شوند.

اکنون پژوهشی تازه با بررسی گسترده در چند گونه پستاندار، راهی نو برای سنجش دقیق تر سن زیستی و روند پیری پیشنهاد کرده است.

پیری فقط به تعداد سال هایی که از عمر یک فرد گذشته مربوط نمی شود.

دو نفر ممکن است سن شناسنامه ای یکسانی داشته باشند، اما بدن آن ها از نظر مولکولی و عملکردی در وضعیت یکسانی نباشد.

به همین دلیل، پژوهشگران سال هاست در پی یافتن نشانگرهایی هستند که بتوانند تصویر دقیق تری از سن زیستی ارائه دهند؛ یعنی سنی که وضعیت واقعی بدن و نه فقط زمان سپری شده از تولد را نشان می دهد.

چنین ابزارهایی می توانند در شناخت بهتر بیماری های وابسته به سن و نیز بررسی اثر مداخلات درمانی یا سبک زندگی سودمند باشند.

به گزارش ایسنا، در سال های اخیر، یکی از روش های رایج برای مطالعه پیری، استفاده از ساعت های اپی ژنتیک بوده است.

این ساعت ها بر پایه تغییرات اپی ژنتیک عمل می کنند؛ یعنی تغییراتی که در خود توالی ژن ها نیستند، اما بر نحوه فعالیت آن ه�