اصول بنیادین سیاست ورزی امام خمینی (4)

تردیدی نیست که امام خمینی به بالاترین نوع مشارکت سیاسی و اجتماعی مردم باور داشت و نه تنها آنان را صاحبان حق در تعیین سرنوشت خود می دانست بلکه آنان را «ولی نعمت» خود و مسؤلان نظام به شمار می آورد.

- در سه بخش پیشین این نوشتار گفته شده که امام خمینی از جمله سیاست مداران دوره معاصر ما است که به خاطر داشتن منظومه فکری، اصول بنیادین در عرصه سیاسی و رفتار متناسب با آن در عمل، دارای یک مکتب سیاسی منحصر به فرد است که می توان آن را مکتب سیاسی خمینی نامید و مکتب سیاسی ایشان در میان اصول متعدد و مختلف خود، بنیان هایی دارد که اساساً در مکاتب رایج سیاسی یا وجود ندارد و یا به شکلی که در مکتب امام وجود دارد، شناخته شده نیست.

نخستین اصل بنیادین سیاست ورزی امام خمینی توحید گرایی ، دومین آن تحول روحی مردم ، سومین ولی نعمت بودن مردم و چهارمین آن را می توان اولویت محرومان و مستضعفان در هر گونه سیاست ورزی دینی دانست.

4.

اولویت محرومان و مستضعفان تردیدی نیست که امام خمینی به بالاترین نوع مشارکت سیاسی و اجتماعی مردم باور داشت و نه تنها آنان را صاحبان حق در تعیین سرنوشت خود می دانست بلکه آنان را ولی نعمت خود و مسؤلان نظام به شمار می آورد.

ایشان همه آحاد مردم را نیز در این حد از مشارکت سیاسی مساوی می دانست و برای هیچ قشری از مردم اولویت قائل نبود و ح