پرچم، لباس رزم مردم خیابان

امروز اما، جنسِ میدان عوض شده است؛ خط مقدم، خیابان ها هستند و پرچم، لباس رزم مردم خیابان است.

گویی همان هایی که روزی برای دفاع از حریمِ وطن پشتِ خاکریزها می جنگیدند، - دکتر مهدیه صباغ پور، مدرس دانشگاه و پژوهشگر در یادداشتی که برای جماران ارسال کرد، نوشت: در ایامِ هشت سال جنگ تحمیلی، واکنشِ هر شهروند، آینه ی تمام نمایِ باورهای درونی اش بود.

عده ای برای اعزام به جبهه صف می بستند، برخی شناسنامه ها را دست کاری می کردند تا با نادیده گرفتنِ قانونِ سن، خود را به معرکه برسانند؛ عده ای دیگر، سنگرِ خانواده را گرم نگه می داشتند؛ و در مقابل، همان طور که همیشه بوده، بودند کسانی که در سکوت، اسیرِ سندرمِ ببینیم آخر چه می شود ترجیح می دادند هزینه ی کنشگری را نپردازند.

امروز اما، جنسِ میدان عوض شده است؛ خط مقدم، خیابان ها هستند و پرچم، لباس رزم مردم خیابان است.

گویی همان هایی که روزی برای دفاع از حریمِ وطن پشتِ خاکریزها می جنگیدند، اکنون هر یک در قامت سربازی گمنام و پرچم بدست، دفاع میهنی را در قالب حضور، استمرار و تاب آوری به نمایش گذاشته اند؛ پرچم، چیست جز معنایی انتزاعی؛ چند رنگِ پراکنده بر تنِ تکه ای پارچه؟ اما در این روزگار که وطن در میانِ درد است، و خونِ کودک، پیر و جوان بر پایِ خاکش ریخته، دیگر انبوهی از مفاهیمِ عمیق میهنی همزما�