تهران، بی سروصدا جمعیتش را جابه جا می کند!

بحران اجاره مسکن در تهران یک عدد در جدول های آماری نیست؛ تجربه ای روزمره از ترسِ جابه جایی، بی ثباتی و فرسایش روانی است.

غصه بی قصه شدن هاست؛ - بحران اجاره مسکن در تهران یک عدد در جدول های آماری نیست؛ تجربه ای روزمره از ترسِ جابه جایی، بی ثباتی و فرسایش روانی است.

غصه بی قصه شدن هاست؛ دل کندن از خانه ای که تازه داشتند به آن خو می گرفتند و حالا باید رهایش کنند.

بحران اجاره مسکن در تهران یک عدد در جدول های آماری نیست؛ تجربه ای روزمره از ترسِ جابه جایی، بی ثباتی و فرسایش روانی است.

غصه بی قصه شدن هاست؛ دل کندن از خانه ای که تازه داشتند به آن خو می گرفتند و حالا باید رهایش کنند.

به گزارش ایرنا، هر سال، اضطراب به خانه های اجاره ای تهران می خزد.

نه با صدای زنگ و نه با نامه رسمی، بلکه با یک جمله ساده از زبان صاحبخانه: قرارداد که تموم میشه، اجاره این قدر میره بالا.

از همان لحظه، خانه دیگر خانه نیست.

مترها کوچک تر می شوند، دیوارها تنگ تر و آینده مبهم تر.

ماندن، حالا بزرگ ترین خواسته است مستأجران تهران دیگر فقط دنبال سقف نیستند؛ دنبال جایی اند که بتوانند یک سال دیگر بمانند .

ماندن، حالا بزرگ ترین خواسته است؛ نه بهتر شدن، نه خانه دار شدن، فقط ماندن و دوام آوردن.