فراموش شدگان؛ روایتی از روزگار بیماران اسکیزوفرنی

همه اینها دلیلی ندارد جز اینکه بیمار اسکیزوفرنی در ایران، نگون بخت ترین بیمار اعصاب و روان است؛ بی نشان، مرده ای که هنوز نفس می کشد.

  - همه اینها دلیلی ندارد جز اینکه بیمار اسکیزوفرنی در ایران، نگون بخت ترین بیمار اعصاب و روان است؛ بی نشان، مرده ای که هنوز نفس می کشد.

  روانپزشکان ایران می گویند بداقبال ترین بیماران اعصاب و روان، مبتلایان اسکیزوفرنی هستند؛ بیمارانی که حتی در سرشماری های رسمی کشور هم جایی ندارند و فقط صفحه شناسنامه شان از زنده یا مرده بودن شان گواهی می دهد؛ بیمارانی که در اسارت توهمات سیال شان، در انزوایی فرساینده، ظرف یک شب، در تقویم زندگی شان پیر می شوند و ظرف یک هفته در خاطر اطرافیان شان می میرند.

به گزارش اعتماد، مراقبان بیمار اسکیزوفرنی، گاهی به آن حد از استیصال می رسند که برای این موجود سیاه بخت، آرزوی مرگ دارند.

هنوز در بسیاری نقاط ایران، بیمارانی هستند که به ازای برون ریزی توهمات و هذیان شان، به جای دریافت درمان و دارو، کتک می خورند و در کنج طویله و سیاه چال به زنجیر کشیده می شوند یا تحت فرمان خرافه گری های جامعه محلی، به بیگاری واداشته می شوند تا آن زمانی که با دست خودشان، درپوش چاه مرگ را بردارند و خود را از این جهان طرد کنند.