چرا باید همچنان «مذاکره» کنیم در حالی که خطر «حمله نظامی» هم وجود دارد؟

در شرایط کنونی، اگر کسی بگوید باید صرفاً بر روی دیپلماسی متمرکز شویم و گزینه نظامی را  کنار بگذاریم، حتی دیپلماسی را هم نمی شناسد چرا که مجموعه توانمندی های یک کشور، - چرا باید همچنان مذاکره کنیم در حالی که خطر حمله نظامی هم وجود دارد؟ در شرایط کنونی، اگر کسی بگوید باید صرفاً بر روی دیپلماسی متمرکز شویم و گزینه نظامی را  کنار بگذاریم، حتی دیپلماسی را هم نمی شناسد چرا که مجموعه توانمندی های یک کشور، از جمله قدرت نظامی اش، پشتوانه دیپلماسی است.

عصر ایران ؛ جعفر محمدی - این که باید بدیهیات را بارها شرح دهیم، از مصائبی است که گریبان کشور ما را گرفته اند ولی چه چاره که سوفسطاییان و کسانی که نقاشی مار می کشند، تریبون دار شده اند و مأموریت شان نیز فریفتن خلق است.

یکی از حرف هایی که اینان با صدای بلند می گویند و چون مدام تکرارش می کنند، بسیاری نیز باورش کرده اند این است که در سیاست خارجی جاری، نباید با دشمن - و مشخصاً آمریکا - مذاکره کرد.

آنها مذاکره معادل تسلیم می خوانند و می گویند وقتی دشمن دو بار وسط مذاکر حمله کرد، برای چه باید مسیر دیپلماسی را طی کنیم؟ آنها جنگ را تجویز می کنند و حتی می گویند باید حمله پیشدستانه کنیم.