عشق یعنی یک نفر رو بیشتر از خودت دوست داشته باشی

«سیرانو دو برژراک» نوشته ادمون روستان، یکی از غم انگیزترین و در عین حال نجیب ترین روایت های عشق در تاریخ ادبیات است.

این داستان تجسم ایثار مطلق است؛ - سیرانو دو برژراک نوشته ادمون روستان، یکی از غم انگیزترین و در عین حال نجیب ترین روایت های عشق در تاریخ ادبیات است.

این داستان تجسم ایثار مطلق است؛ جایی که یک مرد، خوشبختی معشوقش را به بهای نابودی قلب خودش ترجیح می دهد.

سیرانو شاعری باهوش، شمشیربازی جسور و مردی صاحب زبان است که تنها یک چیز او را از ابراز عشقش به روکسان بازمی دارد؛ احساس نقص و زشتی، به ویژه بینی بزرگ و نامتعارفش.

روکسان زن جوانی است که شیفته ظرافت کلام و خیال انگیزی عاشقانه است، اما دل به کریستیان می بندد؛ مردی خوش چهره و نجیب که از بیان احساساتش ناتوان است.

سیرانو، به جای آنکه رقیبش را حذف کند، زبان و عاطفه خود را در اختیار کریستیان می گذارد تا او بتواند دل روکسان را به دست آورد.

در نتیجه، کریستیان با چهره خود و سیرانو با کلماتش دل معشوقه را به دست می آورند؛ یکی تنِ عشق را فراهم می کند و دیگری روح آن را.

تراژدی قصه جایی است که سیرانو برای حفظ خوشبختی زن محبوبش، خود را از معادله عشق حذف می کند چون حس می کند فرد شایسته تری عاشق او شده است.