مدیریت سیستم تاب آور یا سیستم پادشکننده

در اقتصاد سیاسی، دولت هایی که در دوران صلح نسبی، با ابزارهای تصنعی و مداخلات مداوم(Naive Intervention)، نوسانات طبیعی بازار، نرخ ارز یا اعتراضات خرد را سرکوب می کنند، - تحلیل اقتصاد سیاسی جنگ در دنیای امروز، بیش از آنکه نیازمند مدل های پیش بینی خطی یا ستادهای برنامه ریزی متمرکز باشد، به درکی عمیق از مدیریت عدم قطعیت های شدید نیاز دارد.

کتاب پادشکننده(Antifragile) اثر نسیم نیکلاس طالب (که او را به کتاب قوی سیاه می شناسیم)، چهارچوبی بنیادین برای بازتعریف بقا، پایداری و بازسازی در شرایط بحران های ساختاری، به ویژه جنگ، ارائه می دهد.

جنگ، مظهر تام و تمام قلمروِ حدّی است؛ محیطی که در آن نوسانات، نادر اما ویرانگرند و یک رویداد غافلگیرکننده(قوی سیاه) می تواند تمام پیش بینی های کارشناسان را دود کند و هوا بفرستد.

برای به کارگیری این نظریه در حوزه اقتصاد سیاسی جنگ و ارتقای توان تداوم حیات جامعه و دولت، باید از سه گانه طالب آغاز کنیم و گام به گام به سمت بازسازی نهادی حرکت کنیم.

1) سه گانه طالب در بستر جنگ (شکنندگی، تاب آوری، پادشکنندگی) طالب جهان را به سه دسته تفکیک می کند که در یک بازخوانی نظامی-اقتصادی، این گونه بازتعریف می شوند: سیستم های شکننده(Fragile): سیستمی است متمرکز، به شدت بهینه شده(Over-optimized)، بدون ظرفیت های مازاد، و وابسته به پیش بینی های �