نبرد کرنال ؛ حیله نادرشاه با شترهای آتشین / هیولاهایی با آتش هولناک

سپاه هند موجودات عجیبی می دیدند که از پشت سرشان آتش بلند می شد.

این درست همان چیزی است که فیل ها هم می دیدند.

نادرشاه از این که آن ها نمی توانستند سپاهش را ببینید بهترین استفاده را کرده بود.

- عصر ایران ؛ حسن ظهوری ــ دشت کرنال، بیست وچهارم فوریه 1739 میلادی؛ 287 سال قبل؛ دو سپاه روبه روی یکدیگر ایستاده بودند.

در یک سو سپاه محمدشاه گورکانی، شاه شکست ناپذیر هند بود و در سوی دیگر سپاه ایران که آن را یکی از باهوش ترین، زیرک ترین و جنگجوترین پادشاهان ایرانی، یعنی نادرشاه افشار، فرماندهی می کرد.

هندی ها که با هزاران فیل به میدان نبرد آمده بودند، می دانستند ایرانیان جنگ را با شلیک توپ ها آغاز خواهند کرد، برای همین فاصله خود را با سپاه ایران حفظ کرده بودند تا از گزند شلیک توپ ها در امان بمانند.

اما ناگهان دود عظیمی از سپاه ایران بلند شد و توپ ها شلیک شدند.

محمدشاه گورکانی هنوز نمی دانست چه اتفاقی در حال رخ دادن است و او بیشتر از سه ساعت دوام نخواهد آورد.

  به 17 سال قبل تر، یعنی سال 1722 میلادی، برگردیم.

صفویان در آستانه سقوط بودند و افغان های هوتکی به رهبری محمود و بعد اشرف هوتکی به ایران حمله کرده بودند و اصفهان را گرفتند.

آنها شاه سلطان حسین صفوی را اسیر کردند و قتل عام وحشتناکی در اصفهان به راه انداختند.