در رثای عبدالله موحد اسطوره کشتی ایران؛ مرگ چنین خواجه نه کاریست خُرد

عبدالله موحد دارنده 7 طلای جهان و المپیک، روز گذشته چهره در نقاب خاک کشید تا کشتی ایران بار دیگر در سوگ اسطوره و بزرگ خود عزادار شود.

- جماران ورزشی- امیررضا احمدی؛ یک؛ وقتی شهریورماه 1404، کشتی ایران با خبر فوت امامعلی حبیبی مواجه شد، اگر چه غمی بزرگ بر سینه عاشقان ورزش اول نشست اما ته دل ها هنوز قرص بود به اینکه کشتی همچنان یک بزرگ دیگر دارد؛ که اگر چه یک ستون خانه رفته اما آقا موحد همچنان زنده است و با صلابت، نفس می کشد تا پرافتخارترین ورزش کشور دلگرم باشد که مرد 7 مداله جهان و المپیک، آن تئوریسین بزرگ و اسطوره فن و بند و فرهنگ و ادب، همچنان سایه بر سر کشتی دارد.

اما دیری نپایید که عبدالله خان موحد، با خبر فوتش ورزش ایران را در شوک فرو برد و به یک باره در اوج ناباوری، چهره در نقاب خاک کشید.

مرگ او چنان که مولانا در سوگ سنایی می سرود، سنگین بود و کمرشکن؛ مرگ چنین خواجه نه کاریست خُرد.

دو؛ کشتی ایران بزرگ و اسطوره زیاد دارد؛ از آقاتختی و زنده یاد حبیبی و فردین، تا خود استاد موحد و خیل عظیمی از بزرگان این رشته.

اما قهرمان 6 دوره جهان و مرد اول المپیک مکزیکو، امضای خاص خودش را داشت؛ آدم حسابی کشتی با آن صلابت منحصر به فرد و دیسیپلین همیشگی سال ها خارج از وطن زیست اما همیشه دل در گرو ایران داشت؛ حتی وقتی باب داگلاس از او درخواست کر