محمد مایلی کهن: واقعا الان فوتبال چه معنی ای دارد؟ به خیابان ها نگاه کرده اید؟ به مردمی که تا کمر در سطل های زباله خم شده اند / ریش هایم داریوشی است و دوستشان دارم/

من همیشه یک آدم خاص بودم که هیچ وقت هم رنگ عوض نکردم.

حرف هایم را همیشه سعی کرده ام بزنم.

ریش هایم داریوشی است و این ریش را دوست دارم.

چون داریوش را دوست دارم.

- در طول تمام این سال ها، شاید برای نخستین بار است که محمد مایلی کهن از پاسخ دادن به سؤال های ورزشی طفره می رود! وقتی یک فوتبالی تمام عیار مثل حاجی مایلی می گوید: فوتبال را ول کن ،مردم را بچسب ! دیگر باید ته این قصه فوتبالی را خواند.

او می گوید چرا باید جام جهانی و حاشیه های رفتن ایران به آمریکا تا این اندازه مهم باشد؟  می گوید فعلا باید بی خیال این فوتبال شد و به مردمی فکر کرد که تا کمر در سال های زباله خم می شوند تا شاید تکه نانی برای خوردن گیرشان بیاید.

او نه از مخدوش کردن عکس اسطوره ای مثل علی دایی سخن می گوید و نه از لیگ برتری که هیچ تکلیف مشخصی ندارد: من حرف بزنم این چیزها درست می شود؟ گفت و گوی مرتضی رضایی در خبرآنلاین را با محمد مایلی کهن بخوانید:  آقای مایلی کهن چه خبر؟ مدت هاست خبری از شما نیست؟ هستیم و می گذارنیم.

مدت ها که درگیر جنگ بودیم.

تهران حضور داشتید؟ من شمال بودم، انزلی.

آنجا را هم خیلی بد بمباران کردند.

15 تا بمب انداختند توی سر ما.

حالا ما آسیبی ندیدیم اما خیلی از هم وطن های ما آسیب دیدند.