آیت الله علی کاظمی اردبیلی؛ عالمی خوشنام و عارفی گمنام

این عالم پرهیزکار و ادیب دانشمند و افتخار خطه عارف پرور اردبیل - بلکه افتخار عالم شعر و ادب - به اقدام سترگی دست یازید و و بیش از چهارصد غزل حافظ را تضمین و تخمیس نمود.

- خداوندا تویی ربّ المعالی ندارم جز تو از کس امتثالی کسی کاندر ره عشق است و عرفان ز حق پر می شود وز خویش خالی این دو بیتی از سروده های عالم و عارف و ادیب دانشمند حضرت آیت الله حاج شیخ علی کاظمی اردبیلی است که روز گذشته ترک دیار فانی کرد و به عالم بقا پیوست.

او تا آخرین ساعات عمر پر برکت خود در راه هدایت معنوی مردم و ترغیب آنان به حضور در گلستان عشق و معرفت و استضائه از انوار پاکان و رهیافتگان به حریم قرب دوست لحظه ای از پا ننشست و با سرودن اشعار دلپذیر در سبک های مختلفِ سنتی روحیه دلباختگی به حقیقت و عرفان را در دل ها زنده نگه داشت.

گاهی با ترنم ترانه های حیدر بابا جوابلاری به ناله های جانسوز استاد شهریار پاسخ داد و با درهم تنیدن این دو نوای شورانگیز از این دو شاعر آذری زبان صحنه جدیدی از عوالم عشق پدید آمد.

گاهی با حضور در محضر لسان الغیب حافظ شیرازی و تخمیس غزلیات او اثری بدیع و بی سابقه در حوزه ادبیات و عرفان را عرضه کرد.

آنگاه که سخن از مناقب و مراثی چهارده معصوم علیهم السلام به میان می آورد، فضایی روحانی از عالم قدس بر کلمات و ابیاتش حاکم می گشت و چون به شرح مص