فوکویاما در نظریه «پایان تاریخ» چه می گوید؟

پایان تاریخ از نظر فوکویاما،یک مدینه فاضله بی نقص نیست، بلکه وضعیتی است که در آن چالش های بزرگ بشری حل شده اند، اما خطر تهی شدن زندگی از معنا و بازگشت به خشونت برای فرار از کسالتِ ناشی از صلح، - پایان تاریخ از نظر فوکویاما،یک مدینه فاضله بی نقص نیست، بلکه وضعیتی است که در آن چالش های بزرگ بشری حل شده اند، اما خطر تهی شدن زندگی از معنا و بازگشت به خشونت برای فرار از کسالتِ ناشی از صلح، در بطن آن وجود دارد.

    عصر ایران؛ احمد فرتاش - کتاب پایان تاریخ و آخرین انسان ، اثر فرانسیس فوکویاما، در سال 1992 منتشر شد.

این کتاب در واقع نسخه بسط یافته مقاله ای جنجالی است که فوکویاما در 1989 نوشته بود.

کتاب فوکویاما را یکی از بحث برانگیزترین تلاش های نظری بشر برای تبیین مسیر حرکت تاریخ و تمدن بشری می دانند.

  فوکویاما در این کتاب با تکیه بر فلسفه تاریخ هگل و تفسیر الکساندر کوژو فیلسوف برجسته فرانسوی-روسی از کتاب پدیدارشناسی روح (اثر هگل)، ادعا می کند آنچه پس از پایان جنگ سرد بوقوع پیوسته، تنها پایان یک دوره خاص تاریخی نیست، بلکه پایان تاریخ به معنای کلی آن است.

  منظور او از پایان تاریخ، رسیدن بشر به نقطه نهایی تکامل ایدئولوژیک و جهانی شدن لیبرال دموکرسی به عنوان شکل نهایی حکومت بشری است.