خاطره شنیدنی علی رفیعی از استاد سمندریان

نهم اردیبهشت ماه زادروز حمید سمندریان است؛ هنرمندی که اگر بود، فردا، 95 ساله می شد.

- نهم اردیبهشت ماه زادروز حمید سمندریان است؛ هنرمندی که اگر بود، فردا، 95 ساله می شد.

حمید سمندریان پر از زندگی بود، با چشم هایی که برق شان، پسربچه ای بازیگوش را تداعی می کرد اما با همه شوقی که به زندگی داشت، همین که نام تئاتر می آمد، گاه آنچنان برافروخته می شد که نمی شد جلودارش بود.

به گزارش ایسنا، فردا، نهم اردیبهشت ماه زادروز حمید سمندریان است؛ هنرمندی که اگر بود، فردا، 95 ساله می شد.

هنرمندان تئاتر همه، عاشق حرفه خود هستند که با تمام رنج ها و بی پولی هایش، همچنان در این کار مداومت دارند اما کمتر هنرمندی را بتوان یافت که همچون حمید سمندریان شیفته این هنر باشد و دقیقا به دلیل همین شیدایی و عشق بی حد و مرز بود که سمندریان، کمتر، دست به کار اجرای نمایش می شد چراکه وسواس ها و ایده های ذهنی اش، اجازه نمی داد به آسانی به اجرای نمایشنامه های مورد نظر خود تن بدهد.

با همین نگاه سختگیرانه بود که نمایشنامه ای از شکسپیر روی صحنه نبرد هرچند بسیار دوستدار نمایشنامه مکبث بود.

به انگیزه زادروز این هنرمند خاطره ای از علی رفیعی، دیگر هنرمند شناخته شده تئاترمان را مرور می کنیم.