فراری آمالفی؛ وقتی یک اشراف زاده ایتالیایی کراواتش را شل می کند

بعضی ماشین ها برای این ساخته می شوند که سریع باشند، بعضی ها برای اینکه زیبا باشند، اما گاهی یک ماشین می آید که انگار برای «بالغ شدن» ساخته شده؛ - آمالفی، برخلاف خیلی از ماشین های جدید که درگیر نمایش تکنولوژی شده اند، هنوز سعی می کند راننده را در مرکز توجه نگه دارد.

فرمان دقیق است، واکنش ها طبیعی هستند و ماشین به تو اجازه می دهد با آن ارتباط بگیری، نه اینکه فقط از بیرون کنترلش کنی.

این همان چیزی است که باعث شده خیلی ها بگویند این شاید یکی از لذت بخش ترین فراری های جاده ای چند سال اخیر باشد.

اما بیاییم کمی صادق باشیم.

این ماشین برای ما ساخته نشده.

نه برای من، نه برای تو.

قیمتش در حدی است که بیشتر شبیه یک عدد تزیینی است تا یک واقعیت قابل لمس.

این همان جایی است که آدم ناخودآگاه لبخند تلخی می زند.

تو داری درباره ماشینی حرف می زنی که احتمال اینکه حتی از نزدیک لمسش کنی هم خیلی زیاد نیست، چه برسد به اینکه بخواهی بخری؛ و با این حال، باز هم اهمیت دارد.

چون آمالفی فقط یک ماشین نیست؛ یک جهت گیری است.

نشان می دهد که حتی فراری هم فهمیده اگر بخواهد در این دنیای جدید دوام بیاورد، باید کمی منطقی تر، کمی قابل استفاده تر و کمی کمتر نمایشی باشد.

در عین حال، خوشبختانه هنوز یک چیز را از دست نداده: شخصیت.