چرا گاهی دروغ های خودمان را باور می کنیم؟

گاهی اوقات ما نه تنها به دیگران دروغ می گوییم، بلکه در نهایت خودمان هم روایت جعلی و دروغ ساخه خودمان را به عنوان حقیقت محض می پذیریم.

این فرآیند که در روان شناسی با عنوان خودفریبی (Self-Deception) شناخته می شود، - گاهی اوقات ما نه تنها به دیگران دروغ می گوییم، بلکه در نهایت خودمان هم روایت جعلی و دروغ ساخه خودمان را به عنوان حقیقت محض می پذیریم.

این فرآیند که در روان شناسی با عنوان خودفریبی (Self-Deception) شناخته می شود، مکانیزم پیچیده ای است که مغز برای حفظ تعادل روانی و کاهش تنش های درونی به کار می گیرد.

دروغ گویی در جوامع انسانی معمولا به عنوان یک صفت اخلاقی ناشایست شناخته می شود اما پدیده عجیبی که دانشمندان علوم اعصاب و روان شناسان را به خود مشغول کرده، فراتر از یک فریب ساده است.

به گزارش یک پزشک، گاهی اوقات ما نه تنها به دیگران دروغ می گوییم، بلکه در نهایت خودمان هم روایت جعلی و دروغ ساخه خودمان را به عنوان حقیقت محض می پذیریم.

این فرآیند که در روان شناسی با عنوان خودفریبی (Self-Deception) شناخته می شود، مکانیزم پیچیده ای است که مغز برای حفظ تعادل روانی و کاهش تنش های درونی به کار می گیرد.

کاهش ناهماهنگی شناختی یکی از اصلی ترین دلایل روانی برای باور کردن دروغ هایمان، پدیده ای به نام ناهماهنگی شناختی (Cognitive Dissonance) است.