رهایت نمی کنم؛ تأثیر ترومای جنگ بر حیوانات خانگی و صاحبان شان

این مقاله درباره رنج های خاموشِ موجوداتی است که در غم و شادی با ما شریک اند، اما در آمارها جایی ندارند.

موجوداتی که در آستانه تغییرات بزرگ سیاسی ایران، - این مقاله درباره رنج های خاموشِ موجوداتی است که در غم و شادی با ما شریک اند، اما در آمارها جایی ندارند.

موجوداتی که در آستانه تغییرات بزرگ سیاسی ایران، وفادارترین و بی زبان ترین شاهدانِ اضطراب ملی ما هستند.

عصر ایران؛ یلدا آذرپی- بامداد نهم اسفند 1404، غرش جنگنده های متجاوز اسراییلی و آمریکایی سکوت شبانه ایران را در هم شکست.

با وقوع سومین  جنگ تحمیلی، معادلات سیاسی و اقتصادی و حیات اجتماعی میلیون ها موجود زنده در این سرزمین هم دگرگون شد.

همزیستی انسان و حیوان خانگی هم که در جامعه ایرانی به عنوان نماد زندگی مدرن همیشه مورد مناقشه بوده، ناگهان به بحران هویتی و زیستی بدل شد.

جنگ، با خود بی رحمی و گزینش گری می آورد و می تواند انسان را در دوراهی سهمگینِ نجات جان خود یا نجات جان همدمی قرار دهد که جز او پناهی ندارد.

صاحبان حیوانات در این برهه پرمشقت با مصایب بسیاری مواجه شدند؛ از جمله، فقدان پروتکل های خاص برای حیوانات خانگی در شرایط بحران، قیمت سرسام آور محصولات دامی و فشارهای فرهنگی و اجتماعی که حیوان را باری اضافه بر دوش ملت جنگ زده می پندارد.