انسانی، بس بسیار انسانی

در این واپسین ایام انسان و انسانیت، شاید باید با اخوان ثالث هم آواز شد و خطاب به خدایگان قدرت گفت: بس کنید، خدا را بس.

ساز تمنای قدرت شما وحشتناک و غمگین است، - دکتر محمدرض تاجیک، استاد رشته علم سیاسی، در یادداشتی که در اختیار جماران قرار داد، نوشت: یک روان کاو معاصر بریتانیایی کریستوفر بالِس، فاشیسم در روابط بین الملل را شکلی بزرگ مقیاس از فاشیسم در روابط بینافردیِ آحاد جامعه می داند و آن را با اتخاذ رویکردی لکانی و با استناد به مفهوم دوبودگی روانی در نظریات رابرت جِی.

لیفتون تحلیل می کند.

پرسش کلی‎تری که کریستوفر بالِس از منظر روان کاوانه در خصوص این قبیل قساوت ها مطرح می کند از این قرار است: کدام قالب فکری یا کدام ذهنیت، کشتار انسان ها را روا می دارد؟ پاسخ نظریه ی روان کاوی این است که در تک تکِ ما، تمایلی فاشیستی با مختصات روانیِ بارزی به صورت خفته (بالقوّه) وجود دارد که می تواند در شرایط مناسب به فعل درآید.

بالِس، این تمایل بالقوّه را حاکمیت فاشیسم در ذهن می نامد.

در این تعبیر زبانی، او اصطلاح حاکمیت را به معنایی دوگانه به کار می برد و متذکر می شود که حاکمیت فاشیسم اشاره ای است به روی کار آمدن حکومت های فاشیستی و شکل گیری نظریه ی سیاسیِ متناظر با آن؛ در عین حال، این نوع از حاکمیت پرتو روشنگرانه ای بر حاکمیتی دیگر می اف