چند لحظه رویایی تاریخ جام جهانی؛ یک جهان خیره به توپ!

چند ثانیه، یک جهان خیره به توپ، فوتبال در همین مکث ها معنا پیدا می کند؛ نه در نود دقیقه دویدن، نه در عددهای جدول ها، بلکه در لحظه ای کوتاه که جهان را از حرکت بازمی دارد.

- برای ایران، تصویر ماندگار در لیونِ 1998 شکل گرفت.

حمید استیلی از میان انبوه پاها بلند شد و توپ را با ضربه سر به دروازه آمریکا فرستاد.

یک ثانیه، اما جهان همان جا مکث کرد؛ نه فقط از حیرت فوتبالی، از احترام.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، توپ در هواست.

هزاران نفر نفس را حبس کرده اند.

جهان برای چند ثانیه مکث می کند.

فوتبال در همین مکث ها معنا پیدا می کند؛ نه در نود دقیقه دویدن، نه در عددهای جدول ها، بلکه در لحظه ای کوتاه که جهان را از حرکت بازمی دارد و چشم میلیون ها نفر را به مسیر یک توپ می دوزد.

فوتبال در حافظه ما با لحظه ها زنده می ماند؛ با ثانیه هایی که از زمین سبز فراتر می روند و معنای انسان را آشکار می کنند.

تابستان 1986، مکزیک.

دو تصویر که هنوز زنده اند.

نخست ضربه ای که بعدها دست خدا نام گرفت؛ حرکتی در مرز نبوغ و خلاف، جایی میان هوش و حاشیه.

چند دقیقه بعد، توپ در میانه زمین به پای مارادونا چسبید و او راه افتاد.

مدافعان جا ماندند، زمین کش آمد، و لحظه ای شکل گرفت که فقط یک شرح داشت: سال ها تمرین در یک تصمیم جمع شد؛ حرکتی بی درنگ که زمین را برای دیگران بزرگ و برای او کوتاه ک�