چرا «داستان های موازی» فرهادی منتقدان را به دو قطب متضاد تقسیم کرد؟

ششمین حضور فرهادی در کن، خبرسازترین حضور او شده است.

اما نه به خاطر یک پیروزی قطعی، به خاطر یک دوگانگی عجیب: «داستان های موازی» هم «کلاس درس فیلم نامه نویسی» خوانده شده، - به گزارش جماران، نقدها به تازه ترین فیلم اصغر فرهادی بسیار دوگانه است.

از یک سو، منتقدانی مثل پیت هموند (ددلاین) داستان های موازی را بهترین فیلم فرهادی از زمان جدایی خوانده و از هیچکاکی ترین ویژگی های آن نوشته اند.

از سوی دیگر، نشریاتی چون ولچر فیلم را ملودرام فرانسوی بسیار احمقانه نامیده و به فرهادی تاخته اند که نمی فهمد زن بودن چه حسی دارد .

در این گزارش، مروری داریم بر نقدهای مهم ـ از تحسین تعلیق اخلاقی و کلاس درس فیلم نامه نویسی تا اتهام شخصیت های مصنوعی ، نگاه مردانه و شکست بزرگ ـ و در نهایت نگاهی به جایگاه پنجم این فیلم در جدول منتقدان کن.

در ستایش تعلیق اخلاقی خبرآنلاین نوشت، بعد از نمایش داستان های موازی ، نشریه ورایتی نوشت: فرهادی برگشته به روزهای اوج؛ روزهای جدایی و درباره الی .

جسیکا کیانگ، نویسنده این نقد، نوشت که تعلیق اخلاقی دوباره موتور محرک فیلم شده است؛ جایی که هیچ قهرمان یا شروری در کار نیست و تماشاگر تا آخرین نما در عذاب قضاوت معلق می ماند.