بحران لیگ برتر، سهمیه آسیایی و اصل شفافیت حقوقی / چرا مسئله فوتبال ایران «تعطیلی لیگ» نیست؛ «مدیریت پس از تعطیلی» است

عصرایران ؛ سعید خادمی - تعطیلی مسابقات لیگ برتر در نهم اسفند حاصل شرایط فوق العاده امنیتی ناشی از جنگ تحمیلی بود؛ وضعیتی که در هر نظام فوتبالی می تواند رخ دهد و ماهیتاً غیرعادی نیست.

آنچه بحران را ساخت نه اصل توقف، بلکه مدیریت پس از آن بود؛ مدیریت چندمرحله ای، متغیر و فاقد ثبات که ابتدا تاریخ بازگشت لیگ را اول اردیبهشت اعلام کرد، سپس کل مسابقات را تا پس از جام جهانی تعلیق نمود و بعد سناریوهای متناقض تری را به جریان انداخت.

از این نقطه به بعد، اصل بنیادین ثبات مقررات فرو ریخت و مسیر قانونی معرفی نمایندگان به قاره وارد محدوده ابهام شد.

در چنین شرایطی نخستین اصلی که نقض می شود شایستگی ورزشی است؛ اصلی که کنفدراسیون قاره در آیین نامه ثبت تیم ها به صورت صریح به آن متکی است.

جدول فعلی لیگ ایران هنوز بیش از 30 درصد امتیازهای فصل را توزیع نکرده، 9 مسابقه رودررو میان چهار تیم بالای جدول باقی مانده و فاصله امتیازی صدرنشین با تیم چهارم فقط 6 امتیاز است؛ یعنی نتیجه مستقیم یک مسابقه می تواند آرایش جدول را تغییر دهد.

بنابراین هر جدول نیمه کاره ای فاقد اعتبار حقوقی است و هیچ مرجع قاره ای آن را مبنای معرفی نماینده نمی پذیرد.

اصل دوم که نقض شده، تمامیت رقابت است.