عادتی که نباید ریشه بگیرد

به گزارش جماران، متین رمضان خواه جامعه شناس و معاون مطالعات دفتر هیئت دولت در یادداشتی نوشت: ترس  در حال تغییر معنا است.

به عبارتی، ترس همان حسی را در افراد ایجاد نمی کند که چهار هفته پیش برای مردم داشت.

- در سی امین روز از شروع جنگ رمضان هستیم.

ساعت حدود 3 نیمه شب است، همه خواب هستند، پای سیستم کار می کنم.

صدای جنگنده در آسمان شنیده می شود، چند انفجار دور به گوش می رسد.

با خودم فکر می کنم که کسی را بیدار کنم.

از جا بلند نمی شوم.

ادامه متن را می نویسم.

صدای جنگنده دیگر در آسمان شنیده نمی شود.

با خودم فکر می کنم: جنگ، چه معنای غریبی که امروز قریب شده است.

این که تفاوت صدای جنگنده ها و آفند و پدافند را می دانم.

این که در چنین لحظاتی از بیدار کردن سایرین اجتناب می کنم و این اجتناب ریشه در عادی شدن معنای بحران و ترس در ذهنم دارد.

حدود سه ساعت پیش با شنیدن صدای مهیب انفجار، لرزیدن زمین و شکستن شیشه های آشپزخانه از خواب پریدم.

یکی از دوستان زنگ زد که برویم در شهر گشتی بزنیم.

شهر، زیست کم رونق تر از هرساله اما عادی خود را داشت.

در اطراف شهر چرخی زدیم و در یکی از میدان های نه چندان دور از محل اصابت موشک در این شب ها دسری خوردیم.

با خودم فکر می کنم: نشستن روی صندلی های کنار خیابانی که هر شب چند صد متر آن طرف تر هدف موشک است نباید ترسناک باشد؟! ترس �