«بمب» و «موشک» چه نقاب ها که نیَنداخت!

دود بمب ها چهره برخی ها را چنان سیاه کرده که تا ابد رو سیاه وطن و مردم خواهند ماند .

- دود بمب ها چهره برخی ها را چنان سیاه کرده که تا ابد رو سیاه وطن و مردم خواهند ماند .

عصرایران؛ احسان محمدی- مادرم همیشه می گفت: آدم نمیره همه چی تو این دنیا می بینه!   من نمُردم و تغییر موضع های عجیب بعضی افراد را دیدم که زمانی یاس های امید ما را با داس خشونت درو کردند، شعله های کوچک ذوق مان را برای اصلاح کشور، با بیل خاموش کردند، از جایگاه قدرت باعث چند پارگی میان مردم شدند، با تندروی کاری کردند که جوان های زیادی روبروی هم قرار بگیرند و با هم تلخی کنند.

دور خودشان مرز بکشند و شوق و انرژی شان را که می شد صرف آبادی کشور شود در راه تقابل با هم، گلاویز شدن هر روزه در فضای واقعی و رسانه ای و ذخیره کردن کینه هایی صرف کنند که امروز بخشی از آن سوخت موشک و هواپیماهایی آمریکا و اسراییل شده است.

همان آدم ها حالا چنان تغییر موضع داده اند که از آن سوی بام افتاده اند.

ناف آن ها را با تندروی های هزینه ساز برای کشور بریده اند.

هر کجا باشند جز با تندرویی، تندخویی و آرزوی مرگ آرامشان نمی گیرد.

بعید است جایی باشند و زندگی ، آرامش ، مدارا و تحمل دیگری مجال رشد پیدا کند.