پنج سناریو برای جنگ زمینی ایالات متحده علیه ایران

تهاجم زمینی آمریکا به ایران، که سال ها به عنوان سناریویی دور از ذهن و پرهزینه تلقی می شد، اکنون در سایه تشدید تنش ها به گزینه ای قابل تصور بدل شده است؛ - برای دهه ها، تهاجم زمینی ایالات متحده به ایران به عنوان حد نهاییِ تشدید درگیری تلقی می شد؛ اقدامی بیش از حد پرهزینه برای آغاز و بیش از حد بی ثبات کننده برای تداوم.

این فرض اکنون در حال فرسایش است.

با تشدید جنگ ایالات متحده و اسراییل علیه ایران، آنچه زمانی غیرقابل تصور می نمود، اکنون به طور فزاینده ای محتمل شده است.

پرسش دیگر صرفاً این نیست که آیا تهاجم زمینی ممکن است یا نه، بلکه این است که از کجا می تواند آغاز شود و آیا می تواند به نتایج راهبردی دست یابد یا خیر.

در نگاه نخست، پیرامون ایران به نظر می رسد چندین نقطهٔ ورود ارائه می دهد؛ از خلیج فارس و دریای عمان تا مرزهای غربی.

اما این همان توهم مرکزی است.

همان جغرافیایی که تهاجم را قابل تصور می کند، آن را از نظر راهبردی خودویرانگر نیز می سازد.

جغرافیای نظامی ایران نیروهای خارجی را به مجموعه ای محدود از گلوگاه های ساحلی، مراکز انرژی و کریدورهای مرزی هدایت می کند که کمتر مسیرهای موفقیت اند و بیشتر محرک های تشدید گسترده تر.

آنچه به صورت مجموعه ای از گزینه ها به نظر می رسد، در واقع نقشه ای از پیامدها است.