وقتی علم به خون نشست؛ در رثای شهید سید کمال خرازی

در روزگار ما، کمتر پیش می آید انسانی را بیابیم که هم در میدان علم بدرخشد، هم در عرصه مدیریت صاحب سبک باشد و هم در اخلاق حرفه ای الگویی کم نظیر بماند و هم در سیاست ورزی عالی ترین نقش را ایفا کند و موفق باشد.

- در روزگار ما، کمتر پیش می آید انسانی را بیابیم که هم در میدان علم بدرخشد، هم در عرصه مدیریت صاحب سبک باشد و هم در اخلاق حرفه ای الگویی کم نظیر بماند و هم در سیاست ورزی عالی ترین نقش را ایفا کند و موفق باشد.

شهید سید کمال خرازی یکی از معدود کسانی بود که این چهار ساحت را در وجود خود جمع کرده بود؛ حضوری که آرامش می آفرید و فقدانی که اکنون سنگینی آن را به روشنی احساس می کنیم.

او مرد سکوت های اندیشیده و سخنان سنجیده بود.

کم حرفی اش نشانه دوری نبود؛ نشانه احترام به حرمت کلمه بود.

سکوتش لایه هایی از تفکر را پنهان داشت و سخنش عصاره ای از اندیشه بود.

در سیاست ورزی عقلانیت را همراه وقار دیپلماسی و عزت ملی و اعتبار بین المللی برجسته نمود.

همین منش و ساحت ها، حضور او را در محافل ملی و بین المللی و مدیریتی به الگویی از وجاهت و متانت بدل نمود.

اینجانب با بیش از 40 سال همراهی و هم نشینی با او نکاتی را به عنوان یک دانشجو از او آموختم که لازم دانستم برای همگان به ویژه نخبگان و جامعه علمی کشور به اشتراک بگذارم: 1.