خواب زدگان را رها کنید

در این یک ماه سپری شده، انتظاری به حق و طبیعی وجود داشت که چهره های شاخص و شناخته شده بدون هیچ مکث و طمانینه ای و بدور از هر گونه انگاره و پیش فرض پسینی از رویدادهای سیاسی و اجتماعی گذشته، - از همان لحظه و ثانیه آغازین شروع جنگ، تکلیف مشخص و واضح و مبرهن بود و شد.

خاک پاک ایران و مام میهن مورد تجاوز دشمن خارجی فرار گرفت، اصل و متن و بطن ماجرا همینقدر شفاف و عیان است و هر گزاره و گزینه دیگری زائد و سالیه به انتفاع موضوع از منظر یک شهروند ایرانی است.

وقتی جغرافیایی که آن را وطن می خوانیم، هویت و اصالت و مانایی ما در گرو موجودیت و صحت و سلامت آن است به هر طریقی مورد گزند و خدشه قرار گیرد، وظیفه بدیهی و طبیعی و غیر قابل مناقشه هر ایرانی در سرتاسر گیتی حمایت و حراست از تمامیت ارضی و ساختار مدنی و حاکمیتی در برابر دشمن متجاوز گر است، فارغ از اینکه گرایش و منش و رویکرد شخصی و طیفی و سیاسی و فرهنگی آحاد شهروندان چیست و در موازنات و معادلات داخلی چه نسبتی با ساختارهای موجود دارد.

این یک قاعده بدیهی و متعارف و جهان شمولی و فرا زمانی و مکانی، است که در خصوص کشور ما نیز صدق می کند.

و البته که در خصوص ایران با آن تمدن باستانی و تاریخ گرانسنگ و پیشینه ای مملو از سلحشوری و وطن دوستی بی مثال نسل های پی در پی، زمینه و استعداد مضاعفی نیز دارد.