زیستِ عزت مند در جهانِ بی ریشه پر آشوب

امروز جهان با آشوبی از پارادوکس هایی روبرو هست که نفرت و خودشیفتگی از بسیاری از رهبرانش می بارد.

کشورهای ضعیف تر یا باید در دامان یکی از بلوک های قدرت قرار داشته باشند و یا محکوم به نابودی تمدن هایشان می شوند.

-   عصر ایران، سجاد بهزادی - منوچهر آتشی شاعر نامدار جنوب؛  شعر زیبایی دارد.

او در این شعر اگر چه از آمدن بهار و جلوه های طبیعت خبر می دهد اما گریزی هم به این مسئله دارد که بهار زندگی وقتی معنادار است که ریشه های عمیق داشته باشد و طرحی نو در وضعیت کنونی جامعه جهانی شاهد باشیم.

  امروز  جامعه بین الملل و جهان فعلی ما نیازمند تغییر در ریشه های خود است و گرنه جنگ ها و بحران های بی پایان همواره قسمتی از زیست بشر رنجور و طبقه فرو دست جهان کنونی خواهد ماند.

بهار آمده است اما صلح جهانی جزء با تغییر در ریشه ها حاصل نمی شود.

  آید بهار و پیرهن بیشه ، نو شود /  نوتر برآورد گل اگر ، ریشه نو شود زیباست روی کاکل سبزت کلاه تو  /  زیباتر آنکه در سرت ، اندیشه نو شود ما را غم کهن به می کهنه بسپرید   /  به حال ما چه سود اگر ، شیشه نو شود شبدیز ، رام خسرو و شیرین به کام او  / بر فرق ما چه فرق اگر ، تیشه نو شود جان می دهیم و ناز تو را باز می خریم  /  سودا همان کنیم اگر ، پیشه نو شود سال 2026 از برخی جهات، یکی از خشونت بارترین سال های پس از جنگ جهانی دوم بود�