محدودیت های آتش بس؛ آزمون حقوق بین الملل در روابط ایران و آمریکا

​در حالی که آتش بس 8 آوریل میان ایران و ایالات متحده به طور موقت از شدت تنش ها کاسته، این آرامش بیش از آن که نشانه پایان بحران باشد، هشداری جدی درباره شکنندگی وضعیت کنونی است.

- به گزارش سرویس بین الملل جماران، حسن اسلم شاد، حقوقدان بین المللی و فارغ التحصیل دانشکده حقوق هاروارد در یادداشتی برای روزنامه پاکستانی Dawn نوشت: در حالی که جهان با برقراری آتش بس میان آمریکا و ایران در 8 آوریل نفسی به آسودگی کشید، این احساس آرامش ممکن است زودگذر باشد.

آتش بس به معنای حل وفصل مناقشه نیست.

این وضعیت هشداری در خود دارد: در غیاب یک چارچوب حقوقی مستحکم که مذاکرات را پشتیبانی کند، خطر آن وجود دارد که آتش بس به چیزی بیش از یک وقفه میان تشدید تنش ها تبدیل نشود.

گفت وگوهای میان آمریکا و ایران باید بر حقوق بین الملل به عنوان اصل سازمان دهنده ی مرکزی استوار شود تا به یک توافق پایدار و ماندگار برسند.

با نگاهی به بقایای آتش بس های گذشته، یک نکته روشن است: آتش بس هایی که فاقد چارچوب حقوقی هستند، زیر بار بی اعتمادی و روایت های متضاد فرو می پاشند.

در مقابل، آن هایی که بر اصول تثبیت شده ی حقوقی بنا شده اند، توانایی ایجاد ثبات حتی در عمیق ترین رقابت ها را دارند.