سکوت شکسته سحر در آستان مسجد

بامداد یک روز بهاری که روشنایی تازه دم هنوز بر گنبد مسجد ننشسته بود؛ سایه ای بیگانه بر دیوارها افتاد و دشمن با گامی سنگین آرامش دیرینه را لرزاند؛ - بامداد یک روز بهاری که روشنایی تازه دم هنوز بر گنبد مسجد ننشسته بود؛ سایه ای بیگانه بر دیوارها افتاد و دشمن با گامی سنگین آرامش دیرینه را لرزاند؛گویی قلب شهر در آینه ای از خاکستر ترک برداشت.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب رازدشت: دانشگاه صنعتی شریف، در امتداد خیابان آزادی تهران جای گرفته است؛ جایی که سایه بلند برج آزادی بر سقفش می افتد و صدای ترافیک پرهیاهو، با سکوت کلاس ها و آزمایشگاه ها آمیخته می شود.

ساختمان هایش از بتن خاکستری برآمده اند؛ ساده و محکم، بی آرایش، اما پر از معنا.

دیوارهایش حرف نمی زنند، اما حکایت هزاران دانشجو را در سینه دارند که آمده اند و رفته اند؛ پسران و دخترانی که رؤیا داشتند و آمدند تا آن را بسازند.

در قلب دانشگاه، مسجدی کوچک و ساده پنهان است؛ با گلدسته ای که به آسمان اشاره می کند.

این مسجد، در میان درختان کهنسال پنهان شده است؛ جایی که صدای درس و بحث، با ندای نماز آمیخته می شود.

بامدادان، پیش از آنکه کلاس ها آغاز شوند، نور از پنجره های رنگی اش می تابد و فضا را معطر به صلوات می کند.