آتش بس یا بازآرایی میدان؛ وقتی موشک ها جابه جا می شوند تا جنگ از نو تعریف شود

روی نقشه ها سکوت افتاده، اما زمین هنوز زنده است.

آتش بس اعلام شده، اما در دل پایگاه ها، در جاده های فرعی و در سایه کوه ها، چیزی در حال حرکت است؛ - به گزارش تابناک، آتش بس، در نگاه اول، شبیه یک توقف ساده است؛ دکمه ای که فشار داده می شود تا همه چیز برای لحظه ای بایستد.

اما در واقعیت، این یکی از فعال ترین و خطرناک ترین فازهای هر جنگ است.

جایی که دیگر خبری از انفجار نیست، اما تصمیم هایی گرفته می شود که می تواند چند هفته بعد، کل معادله را عوض کند.

در این میان، برای ایران، یکی از حیاتی ترین بازی هایی که در این فاصله زمانی در حال انجام است، جابه جایی و بازآرایی سامانه های موشکی است.

چیزی که از بیرون شاید فقط یک مانور لجستیکی به نظر برسد، اما در عمل، قلب تپنده قدرت بازدارندگی را تشکیل می دهد.

در روزهای اول جنگ، آمریکا و اسراییل تقریباً همه ابزارهای شناسایی خود را وارد میدان کردند.

از ماهواره های تصویربرداری با دقت بالا گرفته تا پهپادهای شناسایی بلندپرواز، از شنود سیگنالی تا تحلیل الگوهای حرکتی.

هدف روشن بود: پیدا کردن محل استقرار لانچرهای موشکی و انهدام آن ها قبل از اینکه بتوانند شلیک مؤثر انجام دهند.

در چنین شرایطی، هر سامانه ای که ثابت بماند، عملاً یک هدف آماده است.