دفاع سخت و نرم در برابر تجاوز و ماموریت مهم دیپلمات‎های ایرانی

آنچه تاکنون در نتیجه رفتار ایالات متحده و رژیم صهیونیستی رخ داده فراتر از نقض آشکار قاعده آمره منع توسل به زور است.

چراکه بسیاری دیگر از مقررات مرتبط حقوق بین الملل که برخی از آنها جنبه عرفی و امری پیدا کرده اند از جمله کنوانسیون های ژنو نیز به شکل آشکاری نقض شده اند: - منع توسل به زور صرفا یکی از اصول حقوقی مندرج در ماده 2 منشور ملل متحد نیست.

بلکه یک قاعده آمره در حقوق بین الملل است.

قواعد آمره مقرراتی هستند که در راس سلسله مراتب حقوقی قرار می گیرند و هر اقدام، استدلال و حتی قاعده حقوقی در تعارض با آنها بی اعتبار تلقی می شوند.

تبدیل قاعده منع توسل به زور به قاعده آمره صرفا به پذیرش آن در یک معاهده عام الشمول بین المللی یعنی منشور سازمان ملل متحد بر نمی گردد بلکه نتیجه یک فرآیند تاریخی است که در نهایت به کنفرانس های صلح لاهه، میثاق جامعه ملل و پیمان پاریس پیش از برگزاری کنفرانس سانفرانسیسکو در 1945 و تحولات پس از آن منتهی شده بود.

بااین حال، این قاعده دو استثنای حقوقی دارد: ماده 42 منشور ملل متحد مبتنی بر اجازه شورای امنیت برای توسل به زور و ماده 51 مبتنی بر حق ذاتی دفاع مشروع.

در توسل به دفاع مشروع مهمترین شرط و عنصر برای تحقق، حمله بالفعل و نه بالقوه است.