شعر غیاث المدهون و ماندگاری میان «خون» و «خاکستر»

غیاث المدهون شاعر فلسطینی با زبانی که از دل بی خوابی ناشی از بی پناهی برآمده، از تقلیل ادبیات به شعار می گریزد و نشان می دهد که چگونه می توان میان «خون» و «خاکستر» در حافظه بشریت ماندگار شد.

- غیاث المدهون شاعر فلسطینی با زبانی که از دل بی خوابی ناشی از بی پناهی برآمده، از تقلیل ادبیات به شعار می گریزد و نشان می دهد که چگونه می توان میان خون و خاکستر در حافظه بشریت ماندگار شد.

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما؛ شاعر فلسطینی تبار متولد در اردوگاه یرموک دمشق، تجربه زیسته ای را با خود حمل می کند که همین تجربه که انسان های پرشماری - چه در قدیم و چه در عصر حاضر – درگیرش بوده اند، مرز های جغرافیای سیاسی را در هم می شکند.

او که در سوریه به دنیا آمد و اکنون در تبعیدی دوگانه در سوئد و آلمان زندگی می کند، همواره خود را میان خاطرات فلسطین و زخم های سوریه یافته است.

این موقعیت حد فاصل، نگاه او را به امپریالیسم و جنگ به دیدگاهی فراتر از یک سویگی سیاسی تبدیل کرده است.

المدهون به صراحت از قطب نمای ترس در خاورمیانه می گوید و سپس تجربه زیسته در غرب را روایت می کند که در آن مترسک اتهام یهودستیزی به ابزاری برای سانسور نقد رژیم صهیونیستی بدل می شود.