حاشیه ای قابل تامل در جنگ آمریکا و اسراییل با ایران/ زنان، چگونه رسانه ها را تسخیر می کنند؟

این روایت حماسه ای از زنان ایران است در شبهای آتشین جنگ که در برابر دشمنان و موشک های آنها، چنین راسخ، عشق به وطن را به نمایش می گذراند.

- رجز خواندن در میدان نبرد، یعنی انفجار چیزی به نام اعتماد به نفس که معمولا در برابر دشمن - که چه بسا از نظر فنی قوی تر هم است-، خوانده می شود و توان فنی دشمن را به وسیله نیرویی درونی و اعتقادی عمیق به سخره می کشد.

به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، صدا از میان کوچه و فضای مجازی نیمه جان؛ از پس کوچه های شهر بلند شد؛ صدایی که نه اهل سازش بود و نه سکوت.

صدای مادری بود که درست مثل مادر وهب در صحرای کربلا، پشت در خانه ایستاده بود و فرزند دلاورش را برای ایستادن در برابر متجاوز، بدرقه می کرد.

آن فیلم کوتاه، چنان شعله ای در دلها انداخت که سوختِ آن، تا دورترین نقاط این سرزمین رسید.

فیلم کوتاه از مادر اردبیلی که تازه از بیمارستان آمده بود و در داغ رهبر شهیدش، اتش به لب داشت.

می گفت: مثل مادر وهب، فرزندم را فدای رهبرم می کنم و آنچه را که داده ام هرگز پس نمی گیرم.

می گفت: روز عاشورا نبودم، امروز که هستم.

خدا شاهد است نمی گذارم این پرچم بر زمین بماند.

سپس مرگ بر خاین و مرگ بر امریکا و اسراییل سر می داد.

اما این، تنها یک صدا نبود.