مین های دریایی ایران در تنگه هرمز / بازی رسانه ای ترامپ برای باز کردن تنگه هرمز

در ظاهر، جنگ ها با موشک و جنگنده تعریف می شوند، اما در تنگه هرمز، بازی جای دیگری جریان دارد.

زیر سطح آب، جایی که هیچ راداری نمی بیند و هیچ خبرنگاری تصویرش را مخابره نمی کند، - به گزارش تابناک؛اگر این روز ها به نقشه نگاه کنیم، تنگه هرمز هنوز همان خط باریک بین خلیج فارس و دریای عمان است، اما در واقعیت دیگر یک مسیر نیست؛ یک گره است.

کشتی ها پشت آن ایستاده اند، بازار انرژی با ترس معامله می کند و تهدید های نظامی از سطح رسانه ها عبور کرده و وارد فاز عملیاتی شده اند.

آن چه این وضعیت را ساخته، نه یک حمله بزرگ هوایی بوده و نه درگیری گسترده دریایی، بلکه چیزی است که چند متر زیر سطح آب خوابیده؛ مین های دریایی، سلاحی قدیمی که حالا دوباره مرکز یک بحران جهانی شده است.

اگر بخواهیم بفهمیم دقیقاً چه اتفاقی افتاده، باید اول از خود تنگه شروع کنیم.

تنگه هرمز در باریک ترین نقطه حدود 33 کیلومتر عرض دارد، اما این عدد در عمل گمراه کننده است، چون کشتی ها از کل این عرض استفاده نمی کنند.

مسیر های کشتیرانی واقعی، دو کانال باریک رفت و برگشت هستند که هر کدام حدود چند کیلومتر عرض دارند و کشتی ها مجبورند دقیقاً در همین مسیر ها حرکت کنند.

این یعنی آزادی مانور تقریباً وجود ندارد و هر تغییری در همین مسیر محدود، می تواند کل جریان عبور را مختل کند.