پاستور، شناسنامه تهران

با زدن پاستور بر طبل جنگ کوفتند.

نه یک بار، نه دوبار که چندین و چند بار بیت را زدند.

می خواستند نه از بیت که از کوچه، پس کوچه های اطرافش هم چیزی نگذارند.

- شناسنامه هر شهر به محله هایش است.

بزرگ و بزرگتر هم که شود باز هم محله های قدیمی اسم و رسم شهر را می سازند.

اصلا به همان نام هاست که یک شهر سری توی سرها درمی آورد.

مامان بزرگ از قدیمی های تهران بود.

پای حرفش که می نشستی از آب فرمانفرما می گفت و امیریه و منیریه.

می گفت: اصلا تهران همین شاپور بود و حسن آباد.

کمی بالاتر و پایین تر.

بازار و گلوبندک را به رسمیت می شناخت.

پیرزن جغرافیا نخوانده بود اما جغرافیای تهران قدیم را خوب بلد بود.

کوچه هایش را می شناخت و می گفت: ماشین که نبود یا با درشکه می رفتیم یا پیاده.

محله ی پاستور هم از همان محله هاست که تهران هر قدر از هر طرف کش بیاید باز پاستور شناسنامه تهران است.

درخت های چنار سن و سال دارش، گواه ریشه دار بودن محله است.

بیت آقا که شکل گرفت، یک شناسنامه اصل و نسب دار دیگر هم به پاستور اضافه شد.

با زدن پاستور بر طبل جنگ کوفتند.

نه یک بار، نه دوبار که چندین و چند بار بیت را زدند.

می خواستند نه از بیت که از کوچه، پس کوچه های اطرافش هم چیزی نگذارند.