اگر جی-10ها از زمین بلند می شدند؛ جنگی که می توانست آسمان خلیج فارس را برگرداند

در همان روزهایی که آسمان جنوب ایران زیر رفت وآمد جنگنده های پنهان کار و پرنده های پشتیبانی آمریکا و اسراییل نفس می کشید، یک سؤال آرام اما جدی بین تحلیل گرها می چرخید؛ - به گزارش تابناک؛وقتی از دو اسکادران حرف می زنیم، داریم از چیزی حدود 40 تا 48 فروند جنگنده صحبت می کنیم.

عددی که شاید در نگاه اول بزرگ به نظر نرسد، اما در یک میدان محدود مثل خلیج فارس و جنوب ایران، همین تعداد می تواند تبدیل به یک عامل تعیین کننده شود، به خصوص اگر این جنگنده ها فقط هواپیما نباشند، بلکه بخشی از یک سیستم باشند.

J-10C را باید در جای درستش دید.

نه یک جنگنده افسانه ای است، نه یک هواپیمای ساده.

چیزی بین این دو است، اما با یک ویژگی مهم؛ طراحی شده برای جنگ مدرن، نه جنگ های قدیمی.

رادار AESA، توانایی درگیری فراتر از دید، لینک داده و مهم تر از همه، موشکی مثل PL-15.

این موشک، کلید داستان است.

بردی که در برخی تخمین ها به بیش از 200 کیلومتر می رسد، یعنی درگیری دیگر نزدیک نیست.

یعنی قبل از اینکه طرف مقابل حتی تو را ببیند، وارد بازی شده ای.

حالا این را بگذاریم کنار جغرافیای منطقه.

خلیج فارس یک اقیانوس باز نیست.

فضای بسته تری دارد، مسیر ها مشخص ترند، و فاصله ها کوتاه تر.

این یعنی هر چیزی که برد بیشتری داشته باشد، ارزشش چند برابر می شود.