طرح حریم جماران؛ آقایان! امام (ره) هم به تضییع حقوق مردم راضی نیست

جماران فقط یک نام در جغرافیای تهران نیست؛ بخشی از حافظه جمعی انقلاب است.

محله ای که مردمش نه با دریافت امتیاز، بلکه با پذیرش محدودیت های گسترده امنیتی، - به گزارش تابناک؛ جماران فقط یک نام در جغرافیای تهران نیست؛ بخشی از حافظه جمعی انقلاب است.

محله ای که مردمش نه با دریافت امتیاز، بلکه با پذیرش محدودیت های گسترده امنیتی، ترافیکی و اجتماعی، میزبان رهبر فقید انقلاب شدند.

این همجواری برای آنان افتخار بود، اما امروز همان ساکنان می پرسند: سهم ما از آن همه همراهی چه شد؟ پاسخ به این پرسش را شاید بتوان در یک مقایسه تاریخی یافت.

در مهر 1357، زمانی که امام خمینی در حومه پاریس اقامت داشتند، رفت وآمد گسترده فعالان سیاسی و خبرنگاران برای همسایه ها مزاحمت ایجاد کرد.

تصمیم چه بود؟ تغییر محل اقامت.

زیرا به تصریح نزدیکان ایشان، پای حق الناس در میان بود و این موضوع برای او قابل تحمل نبود.

این تصمیم در اوج مبارزه و در شرایط تبعید گرفته شد؛ یعنی حتی در حساس ترین موقعیت سیاسی نیز رعایت حقوق مردم عادی مقدم دانسته شد.

اقامت در جماران اما با دعوت مرحوم آیت الله سیدمهدی امام جمارانی و پذیرش مردم محله شکل گرفت.

اهالی، حضور دائمی جمعیت، محدودیت های تردد و تغییر سبک زندگی خود را تحمل کردند و این همجواری را بخشی از هویت خود دانستند.