بینش زنان را به آکادمی ها تزریق کنیم؛ حماسه زن ایرانی

 اگر درصدی از اعتماد به نفس و بینش زنان ما به آکادمی ما تزریق می شد، علوم انسانی و اجتماعی ما هم می توانست امروز همپای خرمشهر4 و شاهد تاریخ ساز شود.

-  اگر درصدی از اعتماد به نفس و بینش زنان ما به آکادمی ما تزریق می شد، علوم انسانی و اجتماعی ما هم می توانست امروز همپای خرمشهر4 و شاهد تاریخ ساز شود.

خبرگزاری مهر، یادداشت مهمان_ دکتر میثم مهدیار، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، زن، زندگی، آزادی جنبشی توده وار و معطوف به غریزه بود اما جنگ رمضان 1404 تصویر دیگری از زن ایرانی را جلوه گر کرد.

در ادبیات مالوف جهانی زن ها به امر خاص، جزوی و غریزه نزدیک ترند اما اینک زن ایرانی سرودی فراتر از غریزه جزیی، فراتر از حتی مادریِ جزیی و فردی و حتی فراتر از جغرافیا بلکه در وصف انسانیت می سراید.

او اکنون خود را مادر جهان می داند؛ آنجا که در شهر باقی می ماند تا از مردم شهر پرستاری کند، آنجا که از لب هایش حماسه و دلاوری می تراود و داغ بزرگ همسر و فرزند را به کاری بزرگ تبدیل کرده: انتقام.

آنجا که می گوید ما می جنگیم که آن فرزند فلسطینی هم بتواند زندگی کند .

آه که چه شکوه و عظمتی در این جمله از زبان یک زن است؛ زنی که سالهاست زیر بار تحریم و تبلیغات پرفشار رسانه ای زیسته و غریزه اش در تحدید بوده.