دلنوشته مریلا زارعی برای این روز های وطن

مریلا زارعی به رهبر شهید انقلاب، کودکان میناب و جان برکفان این روزهای ایران نامه ای نوشت .

- کاش نقاش بودم و در ترسیم این داغ رنگ ها را بر بوم نقاشی ام بی رحمانه فرود می آوردم .

کاش می نواختم، بلکه می شد تمام این غم را از سرانگشتانم به تارهای ساز وارد کنم که اگر اینچنین می شد، نوایش ترجمان آه جگرسوزی بود که در این لحظه بر دلم سنگینی می کند.

  آقاجان هنوز خبر پرکشیدنت بر جانم تازه بود که داغ 168 دانش آموز و معلم مینابی امانم را برید.

داغ پشت داغ و تا همین لحظه بی امان بر این جنایات علاوه می شود.

    اما ملت غیور سرزمینم همه این داغها را به حماسه بدل کردند؛  از امدادگران جان برکف تا فرماندهان و سربازان شجاع کشورم که در این روزها، برای دفاع از خاک و ناموسشان، برای حفظ جان زنان و کودکان سرزمینشان از آسایش خود گذشتند تا کشورشان یکپارچه بماند و هیچ بیگانه ای جرات پاره پاره کردن پرچم سه رنگ مقدسمان را به خود ندهد.