صدق و اخلاص و نظم و انضباط، عامل پیروزی و توفیق الهی در جنگ

در نگاه امیرالمومنین علیه السلام، هدف از جنگ رشد و تکامل فردی و اجتماعی است نه کشورگشایی و پیروزی در نبرد در گرو اخلاص و صدق و نظم و دلبستگی به دنیا نداشتن است.

- خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: نبرد و جنگ با دشمن، هرجند همواره در تاریخ بشر رخ داده، اما انگیزه و شیوه آن همیشه تابعی از اندیشه و باورهای دینی و ملی و اخلاقی مردمان بوده است.

در سخنان امیرالمومنین علی علیه السلام، نگاه به جنگ آخرین تکلیف است، چنانچه در خطبه 54 اینطور میفرمایند: فَتَدَاکُّوا عَلَیَّ تَدَاکَّ الْإِبِلِ الْهِیمِ یَوْمَ وِرْدِهَا وَ قَدْ أَرْسَلَهَا رَاعِیهَا وَ خُلِعَتْ مَثَانِیهَا حَتَّی ظَنَنْتُ أَنَّهُمْ قَاتِلِیَّ أَوْ بَعْضُهُمْ قَاتِلُ بَعْضٍ لَدَیَّ.

چنان بر من هجوم آوردند که شتران تشنه به آبشخور روی آرند، و چراننده پای بند آنها را بردارد و یکدیگر را بفشارند، چندان که پنداشتم خیال کشتن مرا در سر می پرورانند، یا در محضر من بعضی خیال کشتن بعض دیگر را دارند.

خطبه 54 نهج البلاغه، چه به آغاز بیعت با امام علی علیه السلام اشاره داشته باشد و چه مربوط به وقایع جنگ صفین باشد، در ابتدا به این واقعیت تأکید می ورزد که ایشان خود برای کسب قدرت به سراغ مردم نرفتند، بلکه مردم با اصراری بی نظیر و عجیب برای پذیرش حکومت به سوی ایشان شتافتن