روایت حمزه صفوی از ردصلاحیت، اختلافات شخصی و توافقی که به نتیجه نرسید / شورای نگهبان، احمدی نژاد و یک پرسش بی پاسخ درباره لاریجانی

دیروز در میان جمعیتی که برای بدرقه اش آمده بودند، ایستاده بودم؛ در میان اشک ها، سکوت ها و نگاه هایی که هرکدام خاطره ای را در خود حمل می کردند.

- به گزارش تابناک، حمزه صفوی استاد دانشگاه تهران، ضمن حضور در مراسم تشییع شهید علی لاریجانی به بیان خاطراتی از این شهید والامقام پرداخت که به بخش هایی از این خاطرات می پردازیم.

حمزه صفوی، می گوید: در مراسم تشییع پیکر علی لاریجانی حضور داشتم.

برای من آن مراسم فقط بدرقه یک چهره سیاسی نبود؛ مرور خاطرات سال هایی بود که او را از نزدیک می شناختم.

در میان جمعیت ایستاده بودم و صحنه های مختلفی از گفتگوها و دیدارهایم با او در ذهنم مرور می شد.

شاید نزدیک به دو ساعت اشک می ریختم.

بیشتر از آنکه برای یک فقدان شخصی باشد، برای از دست رفتن یک سرمایه فکری برای کشور بود.

اولین آشنایی حرفه ای من با ایشان به سال 1385 بازمی گردد؛ زمانی که در حال نگارش کتابی درباره سیاست خارجی جمهوری اسلامی بودم و با حدود 40 نفر از مسئولان مؤثر در این حوزه مصاحبه کردم.

آقای لاریجانی نیز یکی از این افراد بود و در آن زمان تازه از دبیری شورای عالی امنیت ملی کنار گذاشته شده بود.

در آن گفتگو، آنچه برای من برجسته بود، انسجام ذهنی، پختگی تحلیل و تسلط کم نظیر او بر مسائل سیاست خارجی بود.