مرثیه ای برای غروب خونین خورشید تابنده اسلام و ایران

دکتر محمد محمودی کیا استاد علوم سیاسی و روابط بین الملل و عضو هیئت علمی پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی در یادداشتی برای جماران نوشت: - بسم الله الرحمن الرحیم وَ لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أمْوَاتًا بَلْ أحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ روح بلند پیشوای مسلمانان جهان و رهبر آزادگان، عبد صالح خدا، مرجع بصیر و شجاع جهان تشیع، فقیه مجاهد و نستوه مکتب آل الله(ع)، حضرت آیت الله العظمی امام سید علی حسینی خامنه ای، پس از عمری مجاهدت و رهبری داهیانه امت اسلام به دست ناپاک شقی ترین جنایتکاران عالم، به ملکوت اعلی پیوست.

همو که عمری خاری در چشم شیاطین بود و ملجاء و پناهی برای مظلومان و دردمندان، اینک با تنی رنجور از جراحت ها و مغتسل به خون پاک خود، در ماه ضیافت الهی و با زبان روزه ، به دیدار معبود خود شتافته و مهر عزت ابدی را بر جبین عبودیت خود نشاند تا گواهی باشد بر آنان که در کلام مولای متقیان، شهید رمضان و محراب، علی(ع) این گونه به ستایش درآمده اند: لَوْ کَانَ جَبَلاً لَکَانَ فِنْداً، وَ لَوْ کَانَ حَجَراً لَکَانَ صَلْداً خامنه ای عزیز ذوب در مراد و مقتدایش، حضرت روح الله بود و خمینی با خون خود عهد بسته بود تا میراث او و شهیدانش را تا پای جان به نیکی حفظ و حراست نماید و شهادت را چونان عزت�