تاب آوری هنر زیستن در جهانی ناپایدار

موهبت، ناگهان و بدون درد متولد نمی شود.

موهبت، محصول کارِ معناست.

زمانی که انسان رنج را انکار نمی کند، اما در آن متوقف هم نمی ماند، افق تازه ای گشوده می شود.

- موهبت، ناگهان و بدون درد متولد نمی شود.

موهبت، محصول کارِ معناست.

زمانی که انسان رنج را انکار نمی کند، اما در آن متوقف هم نمی ماند، افق تازه ای گشوده می شود.

رنج، به زبان درمی آید.

تجربه، به روایت بدل می شود.

و روایت، امکان پیوند دوباره با خود، با دیگری و با جهان را فراهم می کند.

در این نقطه است که مصیبت، ظرفیت تبدیل شدن به موهبت را پیدا می کند؛ نه به عنوان توجیه درد، بلکه به عنوان بازسازی معنا.

به بیان دکتر محمدرضا مقدسی مشاور عالی ماموریت ملی تاب آوری فرهنگی هنر زیستن در جهانی ناپایدار، هنر کنترل همه چیز نیست.

هنر پذیرش ناتمامی است.

  جهان امروز، بیش از هر زمان دیگر، چهره ناپایداری خود را عیان کرده است.

بحران ها پی درپی می آیند.

معناها لغزان می شوند.

امنیت روانی شکننده است.

اما درست در دل همین ناپایداری است که امکان زیستن آگاهانه، عمیق و خلاق متولد می شود.

  به بیان دکتر محمدرضا مقدسی، مدیر و مؤسس خانه تاب آوری، مصیبت همیشه با فقدان آغاز می شود.

فقدان امنیت، فقدان پیش بینی پذیری، فقدان آن تصویری که از آینده در ذهن ساخته بودیم.