مطالب مرتبط:
زادروز محمود دولت آبادی نویسنده رمان کلیدر
-86 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
یکشنبه، 10 مرداد 1400 ساعت 17:502021-08-01فرهنگي

رمان در گفت وگو با ژان ماری گوستاو لوکلزیو


خودم را یک تبعیدی می دانم.

در دوره پردردسری زندگی می کنیم که مورد حمله آشفتگی عقاید و تصاویر قرار گرفته ایم.

ادبیات معاصر ادبیات نومیدی است.

- .

فرهنگ غربی به شدت یکدست شده است.

چهار سال در جنگل با مردم سرخپوست گذراندم.

عاشقانه کلمه ای طعنه آمیز برای توصیف موقعیت های تراژیک است.

هر لحظه، جایی در فلسطین، شمال امریکا یا آفریقا، کودکی مورد اصابت گلوله ای قرار می گیرد.

محبوب ترین رمان نویس های من استیونسن و جویس هستند ترجمه بهار سرلک اعتماد144 ژان ماری گوستاو لوکلزیو [Jean-Marie Gustave Le Clézio] برنده نوبل ادبیات سال 2008 نخستین بار برای نوشتن داستانی درباره دریا در هفت سالگی قلم به دست گرفت.

اما حرفه اش را وقتی شروع کرد که جوان کمروی 23ساله ای بود و نماینده ای ادبی در اختیار نداشت؛ بنابراین داستان صورت جلسه را در پاکت می گذارد و برای معتبرترین ناشر فرانسه می فرستد.

این داستان در سال 1963 منتشر شد و جایزه رنودو را برای او به ارمغان آورد و نامش در فهرست نهایی نامزدهای جایزه گنکور" دیده شد.

از آن زمان تا به حال بیش از 40 مقاله، رمان، داستان کوتاه و داستان هایی برای کودکان نوشته است.

اغلب آثار او درباره انسان های سرگردان است، مردمی که در جست وجوی معنا و در مبارزه با تاریخ ملی شان هستند.

روایت ستاره سرگردان یکی از بازمانده های هولوکاست را با زن جوان فلسطینی در نخستین روزهای حکومت رژیم صهیونیستی هم مسیر می کند.

در رمان جوینده طلا سیاست های مستعمراتی اروپا را درون داستانی درباره جست وجوی گنجی مدفون در جزیره ای در اقیانوس هند، پنهان می کند.

ژان ماری گوستاو لوکلزیو زاده 1940 در نیس است اما خودش را شهروندی جهانی معرفی می کند.

سال گذشته دو کتاب ستاره سرگردان با ترجمه سجاد تبریزی از سوی انتشارات آموت و کودک زیر پل ترجمه مرضیه بلیغی از انتشارات یانار روانه قفسه های کتابفروشی ها شد.

رمان های دگرگونی ها ، دیه گو و فریدا ، خلسه مادی ، آفریقایی و.

پیش از این به فارسی ترجمه شدند.

در ادامه گفت وگوی مجله ادبی Le Magazine Litteraire را پیش از اهدای جایزه نوبل به لوکلزیو می خوانید.

آثار شما عرفانی، فلسفی و محیط زیستی! توصیف شده اند.

کار خودتان را با این توصیف ها یکی می دانید؟ سخت است خودت کارت را توصیف کنی.

اگر قرار باشد کارهایم را ارزیابی کنم باید بگویم که کتاب هایم تنها چیزی هستند که بیشترین شباهت را به من دارند.

به عبارتی دیگر، از نظر من این موضوع کمتر به بیان عقاید مربوط است و بیشتر بیان آنچه من هستم و آنچه به آن اعتقاد دارم، است.

وقتی می نویسم در درجه اول سعی می کنم روابطم را به روزمره، به رویدادها ترجمه کنم.

ما در دوره پردردسری زندگی می کنیم که مورد حمله آشفتگی عقاید و تصاویر قرار گرفته ایم.

شاید نقش ادبیات در دنیای امروز این باشد که طنین انداز این آشفتگی باشد.

ادبیات می تواند این آشفتگی را تحت تاثیر قرار دهد، شکل آن را تغییر دهد؟ ما در این دوره و زمانه دیگر جسارت باور کردن نداریم، مثل دوره می خوانی، آشکارا می بینی که این نویسنده های متعهد بزرگ اعتماد به نفسی بی حدوحصر در آینده بشر و قدرت کلام مکتوب داشتند.

یادم می آید که وقتی هجده سال داشتم، سرمقاله های سارتر، کامو و موریاک در L’Express را می خواندم.

آنها مقاله های متعهدانه ای بودند که راه را نشان می دادند.

کسی امروزه می تواند به طور قابل قبولی تصور کند که سرمقاله روزنامه ای بتواند به حل مشکلات ویران کننده زندگی ما کمک کند؟ ادبیات معاصر ادبیات نومیدی است.

اگر مردم شما را نویسنده ای می شناسند که نمی توان او را در دسته بندی خاصی قرار داد، شاید به این خاطر است که فرانسه هرگز تنها منبع الهام شما نبوده است.

رمان های شما بخشی از دنیای خیالی جهانی شده هستند.

کمی شبیه به کارهای رمبو یا [ویکتور] سگالان، نویسنده هایی که منتقدان ادبی فرانسه سخت می توانند آنها را در دسته ای جای بدهند.

اول از همه بگویم جای نگرفتن در دسته بندی ها به هیچ وجه من را ناراحت نمی کند.

فکر می کنم مهم ترین خصوصیت رمان این است که قابل دسته بندی نیست، به عبارتی دیگر ژانری با چندشکل است که بخشی از پیوند خوردن چند ژانر است، آمیزه ای از ایده ها که در نهایت انعکاسی از جهان چندقطبی ما است.

من هم مثل شما فکر می کنم که می گویند بنیاد ادبی فرانسوی، جانشین به اصطلاح ایده های جهانی اعضای انجمن ادبی Encyclopedistes بود، با خواندن هر نوع ایده ای به نام بیگانه تمایل رقت انگیزی برای به حاشیه راندن آنها داشتند.

رمبو و سگالان در دوره خود بهای این رفتار را پرداختند.

حتی امروزه، آثار نویسنده های اهل کشورهای جنوبی فقط در صورتی در اینجا چاپ می شوند که در دسته بیگانه طبقه بندی شوند.

مثالی که به ذهنم می رسد نویسنده اهل موریس است به نام آناندا دوی که وقتی عضو هیات خوانندگان گالیمار بودم از اثر او دفاع کردم.

پاسخ آنها این بود که نوشته او به اندازه کافی بیگانه نیست! چرا شیفته فرهنگ دیگر کشورها هستید؟ فرهنگ غربی به شدت یکدست شده است.

ممکن ترین تاکید خود را بر جنبه شهری و تکنیکی اش می گذارد در نتیجه توسعه دیگر قالب های بیانی را مثل تعصب مذهبی و احساسات، متوقف می کند.

تمام بخش نانشناخته انسان به نام عقل گرایی در هاله ای از ابهام قرار می گیرد.

آگاهی من از این موضوع است که من را به سمت تمدن ها سوق داده است.

در این مکان دیگر سراغ مکزیکی ها که به طور خاص و جهان سرخ پوستی که به طور عام مکانی غالب را ساکن شده اند، رفتید.

چطور شد که سراغ مکزیک رفتید؟ برای خدمت به ارتش به مکزیک فرستاده شدم.

طی دو سالی که در این کشور به سر بردم فرصت سفر کردن داشتم.

به خصوص به پاناما جایی که امبرازها را دیدم، رفتم.

چهار سال (1974-1970) را در جنگل با مردم سرخپوست گذراندم.

تجربه تکان دهنده ای بود چرا که شیوه ای از زندگی کردن را کشف کردم که هیچ نوع ارتباطی به آنچه در اروپا تجربه اش می کردم نداشت.

آنها با طبیعت، با محیط زیست، با خودشان با هماهنگی زندگی می کردند بدون اینکه به مقامی دولتی یا مذهبی مراجعه کنند.

این رفتار آنها حیرت آور بود و وقتی می خواستم به نوبه خودم درباره همبستگی اجتماعی این جامعه صحبت کنم، منتقدان من را متهم به بی تجربگی، سادگی و کسی که در دام افسانه وحشی گری اصیل افتاده است، می کنند.

گرچه اصلا منظور من این چیزها نبوده است.

من هرگز نمی توانم به این مردمی که با آنها زندگی کرده ام بگویم وحشی یا بگویم اصیل.

آنها با معیارهای دیگری زندگی می کنند، ارزش های دیگری دارند.

این روزها زندگی خود را میان البوکرکی در نیومکزیکو، موریس کشوری که خانواده تان اهل آنجاست و نیس جایی که کودکی تان را در آن گذراندید و جایی که هنوز مادرتان ساکن آنجاست، تقسیم کرده اید.

شخصیت های داستان های تان هم مثل خودتان بین قاره ها در رفت وآمد هستند.

برای مثال داستان های مجموعه داستان کوتاه دل شکستگی ها و چند عاشقانه دیگر تقریبا در مکزیک روی می دهد.

نخستین داستان در این مجموعه داستان دو زن جوان را شرح می دهد که کودکی خود را در این کشور گذرانده اند.

دوران کودکی که صدماتی به روان آنها وارد کرد.

ظاهرا هر دوی آنها مدام در فکر گذشته شان هستند.

می توان گفت که این دو خواهر قربانیان زندگی کوچ نشینی شدند؟ آنها قربانی تعلق داشتن به دو فرهنگ متفاوت در یک زمان شده اند.

برای بچه ها خیلی دشوار است که درگیر دو فرهنگ متفاوت باشند؛ یکی فرهنگ مکزیک که فرهنگی ناشکیبا، خیابانی و بیرونی است و فرهنگ اروپایی که بر بنای خانه، مسائل درونی و قوانین مدرسه بنیان نهاده شده است.

این تصادم فرهنگ ها است که می خواستم آن را شرح بدهم.

پس چرا عاشقانه ؟ عاشقانه کلمه ای طعنه آمیز برای توصیف موقعیت های تراژیک است.

کتاب شامل هفت داستان کوتاه سیاه می شود.

در داستان های عاشقانه احساسات نسبت به حقیقت های جامعه شناختی در درجه اول اهمیت قرار می گیرد.

فکر می کنم که نقش داستان این است که لغزش مداوم میان احساس، جامعه، حقیقت و جهان را پررنگ تر کند.

به عبارت دیگر، تمامی داستان های این مجموعه براساس رویدادهای حقیقی که آنها را اقتباس کرده ام، نوشته شده اند.

بنابراین داستان هایی واقعی هستند.

آنها دارای عنصر احساساتی هستند، عنصری که می توانید در صفحات گزیده اخبار روزنامه ها پیدا کنید.

در کتاب های شما مرزهای میان ژانرها محو شده اند.

این کتاب ها از روایت های خیالی سنتی بسیار فاصله دارند.

فکر می کنید که رمان، به عنوان ژانری که از قرن نوزدهم به ما به ارث رسیده است، هنوز هم با خاستگاه های طبقه متوسط نشانه گذاری می شود و به همین ترتیب نمی تواند پیچیدگی جهان پست مدرن و پسااستعماری را منعکس کند؟ رمان، ژانر طبقه متوسط است.

طی قرن نوزدهم بخت ها و نااقبالی های جهان طبقه متوسط را به شکل تاثیرگذاری مجسم می کرد.

بعد سینما از راه می رسد.

نقش درخشان رمان را می دزدد و ثابت می کند در ارایه جهان روشی چشمگیرتر دارد.

بنابراین نویسنده ها درصدد این هستند که با توسل به تبدیل رمان به جایی برای ابراز احساسات و عقاید، گستره ژانر رمان را افزایش دهند.

بعد این نویسنده ها متوجه شدند این ژانر چقدر منعطف و شکل پذیر است، به آسانی خودش را با آزمایشات قالبی سازگار می کند.

از آن زمان هر نسلی رمان را به قالبی تازه درآورده است و با بخشیدن عناصر تازه به آن دوباره آن را ابداع کرده است.

به نویسنده اهل موریس فکر می کنم، Abhimanyu Unnuth، که به تازگی او را با انتشار ترجمه کتابش Lal Pasina کشف کرده ام.

این رمانی است که از چند جهت یادآور اوژن سو (نویسنده فرانسوی) است.

این نویسنده اهل موریس از قالب سنتی رمان استفاده می کند اما بهتر بود با معرفی عناصر حماسی، ترانه ها و ریتمی که متعلق به شاعران هندی است، این قالب را واژگون کند.

نتیجه یهودی سرگردان و رازهای پاریس (آثار اوژن سو) و بازدید از رامایانا می شود.

رمان های شما جنبه خودنگاره ای هم دارند.

آیا این احساس را دارید که گردآورنده تاریخ [زندگی] خودتان و تجربیات زندگی تان هستید؟ محبوب ترین رمان نویس های من استیونسن و جویس را می خوانید، این احساس در شما به وجود می آید که جویس قصد مرتبط کردن داستان با لحظه کنونی را نداشت بلکه می خواست هر آنچه درونش است را ابراز کند، هر چیزی را که او را به فردی که بود، تبدیل کرده بود.

او کوچک ترین صداهای خیابان، عباراتی از مکالمه ها را احیا می کرد همچنین تنبیه بدنی ای که در مدرسه شامل حالش شد و تا زمان نوشتن این کتاب دچار عقده ای روحی شد که دست از سرش برنمی داشت.

ناپیل (نویسنده بریتانیایی) هم به تخیلات و خاطراتش از نخستین سال های تحصیلش بازمی گشت.

ادبیات تنها به این خاطر قدرتمند است که از پس ابراز نخستین احساسات، نخستین تجربیات، نخستین ایده ها، نخستین نومیدی ها بربیاید.

وقتی کتاب شما را می خوانیم اغلب این احساس در ما به وجود می آید که شخصیت های داستانی شما، در تصورتان، در جست وجوی سرزمین مادری شان هستند؛ جست وجویی که فراتر از مفهوم سنتی و کوته بین ملی می شود.

نویسنده ای رابطه تازه ای را که نویسنده تبعیدشده می کوشد با کشوری که از آن آمده بنا کند، سرزمین های مادری خیالی توصیف کرده بود.

سرزمین مادری شما شبیه به چیست؟ من خودم را یک تبعیدی می دانم چرا که تمام اعضای خانواده ام اهل موریس هستند.

نسل اندر نسل از افسانه های بومی، غذاها، اسطوره ها و فرهنگ موریس تغذیه کرده ایم.

فرهنگی ترکیبی است، آمیزه ای از هند، آفریقا و اروپا است.

من در فرانسه به دنیا آمدم و در فرانسه با فرهنگ این کشور بزرگ شده ام.

وقتی بزرگ می شدم به خودم می گفتم که جایی روی زمین هست که سرزمین مادری واقعی من است.

یک روز به آنجا می روم و می فهمم چه شکلی است.

در نتیجه در فرانسه کمی خودم را یک دیگری می دانستم.

از طرفی، عاشق زبان فرانسوی که شاید کشور واقعی من باشد، هستم! اما فکر کردن به فرانسه به عنوان یک ملت، باید بگویم به ندرت خودم را با اولویت های آن، یکی می دانم.

اجداد شما فرانسوی بودند؟ در واقع لوکلزیوها زاده موریبان واقع در بریتانی (ناحیه ای در فرانسه) بودند.

در زمان انقلاب، یکی از اجداد من که از نام نویسی در ارتش انقلابی سر باز می زده است چون از او می خواستند موهای بلندش را کوتاه کند.

بنابراین او مجبور به فرار از فرانسه می شود.

او با تمامی اعضای خانواده اش با هدف رسیدن به هند سوار کشتی ای به نام قاصدی به هند می شود.

اما وقتی کشتی مسافرانش را در موریس پیاده می کند، او پیاده می شود چرا که همسرش از این جزیره آمده بود و هنوز در اینجا قوم و خویش داشت.

اقوام موریسی خانواده لوکلزیو نوادگان این جد ماجراجو و شورشی هستند.

در واقع او قهرمان رمان بعدی من است.

این روزها مشغول نوشتن داستانی از چگونگی ساکن شدن او در موریس هستم.

به این مرد که به آن طرف دنیا تبعید شد تا از چیزی فرار کند، احساس نزدیکی می کنم.

احساس می کنم او را درک می کنم.

شما را یکی از قدرترین نامزدهای جایزه نوبل ادبیات می دانند.

بگذارید تصور کنیم فردا جایزه نوبل را به شما اهدا کردند.

دوست دارید در مراسم اهدای جایزه چی بگویید؟ این سوال خیلی فرضی است! برای جایزه نوبل نمی دانم اما می دانم دلم می خواهد در میان مردم صحبت کنم.

دوست دارم درباره جنگ هایی حرف بزنم که جان کودکان را می گیرد.

این مساله برای من، وحشتناک ترین موضوع زمانه مان است.

ادبیات وسیله ای است برای یادآوری این تراژدی ها به مردم و آوردن آن به مرکز توجه.

اخیرا برای محکوم کردن فقدان آزادی زنان افغانستان، روی مجسمه های زن در پاریس پارچه انداخته اند.

خیلی خوب است.

به همین شیوه باید همه مجسمه های کودکان را با دایره قرمز بزرگی روی سینه شان علامت گذاری کنیم تا یادآور باشیم که هر لحظه، جایی در فلسطین، شمال امریکا یا آفریقا، کودکی مورد اصابت گلوله ای قرار می گیرد.

مردم هرگز در این باره حرف نمی زنند!
کلید واژه ها: ادبیات - داستان - ادبی - برنده نوبل ادبیات - ادبیات معاصر - اصابت گلوله - نوبل ادبیات - محبوب ترین - معتبرترین - رمان نویس - مورد - قرار - رمان - ماری - سرخپوست - داستانی - عاشقانه - نماینده - گفت وگو - در جنگل - نخستین - تبعیدی - امریکا - موقعیت - آشفتگی - تصاویر - فرانسه - فرهنگ - ترجمه - یکدست

آخرین اخبار سرویس:
عاطفه رضوی با گریمی حیرت انگیز در سریال خاتون + تصاویر

سنگ مزار ارشا اقدسی نصب شد /فیلم

بازگشت «عروس آتش» به سینما!

فیلم| نادرترین گونه ی کروکودیل

فیلم لو رفته از رفتارهای سبک «سارا و نیکا» در جمع پسرها

محمدرضا فروتن بازیگر «دختری با لباس ارغوانی» شد

داستان زندگی فردوسی برای نوجوانان

اسماعیلی: دولت به همه گرایش ها برای بازسازی فرهنگ و هنر نیاز دارد

تجلیل از خانواده شهید مدافع حرم شهید قاضی خانی با حضور وزیر ارشاد

«سه هفته قبل» به زودی در تهران کلید می خورد/ تصمیمی که از ترس آبرو گرفته شد

سنگ مزار ارشا اقدسی نصب شد /فیلم

شرط طالبان برای برگشت زنان به محل کارشان/ فیلم

»تنگه ابوقریب« از تلویزیون پخش می شود

کرونا سفره معیشت هنرمندان را تنگ تر کرد

اولین جعبه گشایی آیفون 13 پرو مکس + فیلم

آخرین خبرها از آثار جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان

بازگشت پرحاشیه یک هنرمند به تلویزیون

شرکت هفت هزار نفر در جشنواره کتابخوانی رضوی

یاسر احمدوند؛ هجدهمین معاونی که قلب جریان نشر زیر دستش می تپد

رادیو آوان جشنواره نویسندگان جوان را برگزار می کند

پوستر چهارمین سوگواره ملی تئاتر میدانی و تعزیه اربعین رونمایی شد

چه تعداد فیلم متقاضی جشنواره فیلم کودک و نوجوان شدند؟

نسرین نکیسا: جذابیت «گاندو» به پایان مبهم آن است

مشاهدە خرس قهوەای در روستای کانی رش اشنویە+فیلم

فیلم های توقیفی می توانند دوباره بررسی شوند

جدیدترین فیلم با بازیگری محمدرضا فروتن

بازی محمدرضا فروتن در «دختر با لباس ارغوانی» کنار سمانه نصری

عکس خشمگین شقایق دهقان و کپشن کنایه آمیزش در اینستاگرام!

فصل دوم «بانوی عمارت» ساخته می شود؟

پایان مهلت ارسال آثار بخش بین المللی جشنواره

پوستر چهارمین سوگواره ملی تئاتر میدانی و تعزیه اربعین رونمایی شد

پیشنهاد آقای داور به دست اندرکاران جشنواره/ رقابت ها فشرده تر شد

«انفجار قلب» آماده نمایش شد/ اقتباسی از قصه مادر شهید ابراهیم هادی

نگار جواهریان از طلا و مس و حوض نقاشی تا خاتون + بیوگرافی، همسر و عکس

فیلم کوتاه «سفیدپوش» نماینده سینمای ایران در اسکار آینده

آنچه در مورد شلوارهای جین باید بدانید

نسرین نکیسا: جذابیت «گاندو» به پایان مبهم آن است

فیلم های توقیفی می توانند دوباره بررسی شوند

بازی محمدرضا فروتن در «دختر با لباس ارغوانی» کنار سمانه نصری

بانوی آمریکایی که عاشق حسین (ع) شد

پوستر نمایش اولئانا رونمایی شد

فیلم کوتاه «سفیدپوش» نماینده سینمای ایران در اسکار آینده

نصب سنگ مزار و جزییات پخش زنده مراسم چهلم ارشا اقدسی+ فیلم

رمزگشایی از یک «طعمه گذاری جنسی» در انیمیشن «لوکا»

آغاز اجراهای «نواهای عاشورایی» از اول مهر + جدول

اوضاع گیشه در آخرین روزهای تابستان 1400 چگونه است؟/ افتان و خیزان اما امیدوار

مطالبه سیدجمال ساداتیان از رییس جدید سازمان سینمایی/ غرزن ها اعتماد به نفس مدیران را گرفته اند

جدول برنامه های سیمای مرکز فارس؛ سه شنبه 30 شهریور

بخش عکس جشنواره «ایثار» رقابتی می شود/ تمدید مهلت فراخوان

پایان مهلت ارسال اثر و ثبت 118 اثر متقاضی شرکت در بخش بین الملل جشنواره 34

کشف چند کتیبه مهم در اطراف میراث جهانی تخت جمشید

فیلم| هندوانه خوردن حیوانات مختلف/ از خفاش تا شیر

شیطنت یواشکی لیلا اوتادی سر صحنه /عکس

کتاب یادگاران دو،خاطرات محمدابراهیم همت منتشر شد

تجلیل از پیشکسوتان هنر نقاشی توسط گل گهر

فستیوال تورنتو میزبان «بو» شد

پخش بین المللی«ابلق» به کمپانی آمریکایی رسید

«انفجار قلب» تدوین و آماده حضور در جشنواره ها شد

علت حرکت عجیب و جوشیدن خاک در بوشهر چه بود؟ + فیلم

چه تعداد فیلم متقاضی جشنواره فیلم کودک و نوجوان شدند؟

افتتاح بزرگترین موکب و احسان حسینی

نود درصد مهمانان «نفس» از شهرستان بودند

طرح «استعدادیابی و توان افزایی هنری بچه های مسجد»

فیلم| روایتی از رفتن یا نرفتن به پیاده روی اربعین

«اولئانا» از اول مهر به «مولوی» می رود

تجلیل از خانواده شهید مدافع حرم شهید قاضی خانی

فاطمه هاشمی در ساحل دریا /عکس

مهوش شیخ الاسلامی «موسیو مارکوف» را تمام کرد

مهلت ثبت نام در جشنواره فیلم کودک به پایان رسید/ اعلام آثار رسید

پخش بین المللی آخرین ساخته نرگس آبیار به شرکت آمریکایی رسید

درباره فرو رفتن در چاه | امین فقیری

اکران آنلاین فیلم کوتاه بستری برای فرهنگ سازی

خلق آثار بی نظیر هنرمند پیکر تراش

«هم شاگردی سلام» به استقبال سال تحصیلی جدید می رود

جهان کتابِ شهریوری روی پیشخوان آمد

هجدهمین دوره آموزش زبان فارسی در ژاپن آغاز شد

نقد نخل و نارنج و ارتباط فارسی و سیاست از زبان حداد عادل

پایان مهلت ارسال آثار پایان یافت/ 118 اثر متقاضی شرکت در بخش بین الملل جشنواره کودک شدند

پخش بین المللی«ابلق» به کمپانی آمریکایی رسید

فرجی: فیلم های توقیفی می توانند دوباره بررسی شوند

کشف چند کتیبه در مجموعه تخت جمشید

شقایق فراهانی در کنار خواننده خیابانی / ویدیو

مردان چادری در تبریز!

آغاز بکار نمایشگاه لباس عاشورایی از فردا

فیلم| خرس خانگی در حال عبور از چهارراه!

بهاره رهنما و خانواده جدیدش در رستورانی شیک /عکس

تودیع و معارفه معاونت فرهنگی ارشاد برگزار شد

فاطمه هاشمی در ساحل دریا /عکس

آغاز تمرین گروه های نمایشی در سالن های تئاتر مشهد

بتی گیلپین به «سه زن» می پیوندد

در «موسیو مارکوف» خاطرات نسل خودم را مرور کردم

شتاب زدگی یکی از دلایل سطحی بودن گرافیک است/ خلاقیت از روی کاغذ شروع می شود

هیجدهمین دوره آموزش زبان فارسی در ژاپن آغاز شد

گریم جدید محمدرضا گلزار با موهای رنگی /عکس

گریم جدید محمدرضا گلزار با موهای رنگی /عکس

پخش تصاویر پیاده روی اربعین اشک های رییسی را جاری کرد + فیلم

بازیگر «زخم کاری» با استایلی اروپایی + بیوگرافی

جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره زلین به «مادرزاد» رسید

کتابی درباره پیاده روی اربعین برای نوجوانان که نامش را از نوحه میثم مطیعی گرفت

فیلم| ابتکاری عجیب برای محافظت از پراید!

رمان در گفت وگو با ژان ماری گوستاو لوکلزیو

رمان در گفت وگو با ژان ماری گوستاو لوکلزیو