مطالب مرتبط:
مشاور سابق دولت آمریکا: ترجیح بایدن، مذاکره با دولت روحانی است / روابط گرم دو کشور سبب گسترش نفوذ ایران در منطقه می شود
تندروها در آمریکا دست به کار شدند: هدف؛ ممانعت از بازگشت بایدن به برجام!
فضای کسب و کار بویژه بازار سرمایه در فضای فعلی نیازمند ثبات و آرامش است/ هدف کارگردانان شکست خورده جنگ اقتصادی برهم زدن آرامش اقتصاد کشور است/ مردم نسبت به افق روشن آینده اقتصاد کشور اطمینان داشته باشند
اگر اراده سیاسی در طرفین باشد بازگشت به برجام کار سختی نیست/ اروپا و آمریکا با اسراییل و کشورهای منطقه درباره بازگشت به برجام مشورت می کنند
راه افزایش حقوق کارگران در شرایط فعلی اقتصادی کشور
-103 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
دوشنبه، 6 بهمن 1399 ساعت 08:352021-01-25سياسي

تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود/بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است


تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود/بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است به گزارش سایت قطره و به نقل ازسلام نو، - تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود/بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است به گزارش سایت قطره و به نقل ازسلام نو، روزنامه اطلاعات در شماره امروز خود گفت و گویی مفصل با محمدجواد ظریف را منتشر کرده که متن آن در پی می آید: آقای دکتر ظریف و همکارانشان آزمون خوبی از سر گذراندند.

احساس قدرت و نشستن در مقابل 6 قدرت جهانی، دفاع از اهداف و تثبیت حضور و وجود خود به طرف های مقابل، از جمله نقاط قوت مذاکره کنندگان کشورمان در مذاکرات هسته ای بود.

تدین، مهم ترین نقطه ی قوت آقای ظریف است و بنده مکرر برای شما عزیزان دعا می کنم.

این تعابیر رهبر انقلاب از دکتر ظریف در دیدار مسئولان وزارت خارجه با ایشان روز دهم آبان سال 94 است؛ همان کسی که برخی افراطیون او را سازشکار و حتی خائن لقب دادند! اینک نیز با تغییراتی که در حاکمیت آمریکا رخ داده و شکست بزرگترین دشمن برجام در کاخ سفید، تندروهای داخلی در آستانه انتخابات، بی آنکه اهمیت جهد و جهاد بر سر میز مذاکره و صلابت کلام و ایمان و وطن پرستی و دانش و تخصص وزیر شایسته و کاردان را اذعان کنند، ناجوانمردانه موجی از اتهام و حتی ناسزا بر او نثار می کنند.

می گوید: آنها حتی به پدر و پدربزرگم هم اتهام می زنند .

من این فشارها را ذخیره آخرتم می دانم… درباره او گفته اند تاریخ سیاست خارجی ما، شخصیتی همه جانبه چون او را در حافظه ندارد.

کسی که هم تئوری های روابط بین الملل را نیک بداند، هم سالها در کوران شرایط دشوار جنگ و مذاکرات بین المللی پس از جنگ و مقابله ها و مجادله های غرب وصهیونیسم و حامیان منطقه ای شان، در صف اول دیپلماسی ایستاده باشد و هم مومن باشد و هم متدین و هم میهن دوست و هم دنیادیده.

متنی که ظریف به عنوان پیش نویس برجام نگاشت چنان متبحرانه بود که رییس جمهور بعدی ایالات متحده اذعان کرد که این متن به نفع ایران است.

او بود که در کارزار انتخاباتی اش گفت که تا چهره این مرد (ظریف) را در تلویزیون دیدم گفتم که او در مذاکره برنده خواهد شد و ما زیان می کنیم.

چهارشنبه گذشته ، همزمان با پایان عمر سیاسی دشمن ظریف و مردم ایران در کاخ سفید، گفتگوی مفصلی داشتیم با دکتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در دفتر کارش.

سید محمود دعایی نماینده ولی فقیه و مدیرمسئول روزنامه اطلاعات در سخن آغازین این دیدار گفت: برای ما روز خوبی است، هرچند برای شما این ایام تلخ است و ما می دانیم که بر شما چه می گذرد.

خداوند سعه صدری به شما داده و به خاطر برخورداری ازمعرفت بالا و توکل همه چیز را تحمل می کنید.

ناسپاسی ها و نادانی ها و ندانم کاری ها را تحمل می کنید و از آن می گذرید و خداوند به شما پاداش خواهد داد و امیدواریم که به آبرو و باطن پاک شما، به این ملت و جامعه ما رحم کند و افتخاراتی امثال شما را از ما نگیرد.

دوستان ما این انتظار را داشتند که در سالگرد شهادت یکی از هوشمندترین و فهیم ترین سردارانی که شما را درک می کرد و به شما عشق می ورزید و علاقه داشت و از راهنمایی های شما الهام و بهره می گرفت، در گفتگویی احساس شما را نسبت به آن شهید عزیز انعکاس می دادیم چون ویژه نامه ای در آن ایام داشتیم، لیکن طبیعی است به دلیل گرفتاری های کاریتان نتوانستیم از فرصت استفاده کنیم منتها لطفتان باعث شد که آن درخواست ما را به امروز موکول کنید و در آن زمینه هم اگر مطالبی دارید، شنوا هستیم و دلمان می خواهد که جامعه و ملت ما هم آن را بدانند.

آرزو داریم که درددلتان را به راحتی بشنویم و ما را امین بدانید کما این که جامعه و ملتمان را امین می دانید و امیدواریم که دعای خیر شما نصیب این ملت شود و مطمئن هستیم که شما از خداوند نمی خواهید که به کسی جزا بدهد.

از خداوند نمی خواهید که ناسپاسی ها و ناروایی ها را با جباریت خود سزا دهد بلکه همیشه با رحمانیت، گذشت و لطف و صفایی که دارید، از خداوند می خواهید که هدایتش شامل حال همه بشود.

ما شما را دوست داریم وشما از افتخارات بزرگ جامعه دیپلماسی ما هستید.

در تاریخ روابط خارجی که در این کشور شکل گرفته و عناصری به عنوان رابط خارجی مسئولیت هایی پذیرفته اند، نظیر شما را ما نداشتیم .

من این را بدون مبالغه و با تحقیق می گویم.

من 6 دوره نماینده مجلس بودم و در همه این دوره ها در کمیسیون سیاست خارجی عضویت داشتم و خاطرات زیادی از وزرای خارجه دارم که در مجلس حضور می یافتند و در کمیسیون یاد شده اظهارنظراتی داشتند.

خاطره ای دارم از مرحوم رجایی خراسانی که نماینده ما در سازمان ملل بود.

ایشان در زمانی که دکتر روحانی دبیر کمیسیون بودند تأکیدی داشتند بر این نکته که از شما تقاضا دارم قدر آقای ظریف را بدانید.

ما شما را ندیده بودیم و از شما نقطه نظری نشنیده بودیم.

ایشان از نقشی که شما در سازمان ملل، در زمینه روابط با آمریکا و نقش تعیین کننده ای که در همه مذاکرات و مراودات داشتید بسیار تعریف کردند و تشخیص ایشان این بود که شما سرآمد هستید .

در دوران تصدی وزارت خارجه هم تحمل و تدبیر شما را دیدیم و دستاورد بسیار شکوهمند و ارزشمند شما را علیرغم همه مشکلاتی که به وجود آوردند شاهد بودیم، لیکن تاریخ این را فراموش نمی کند، هوشمندان و عقلای جامعه این را فراموش نمی کنند و همه قدردان شما هستند و خداوند به جامعه ما این توفیق را بدهد که از برکات وجود شما استفاده کنند.

امیدواریم جامعه و نظام تحت رهبری حکیمانه مقام معظم رهبری قدر شما را بداند و از تجربیات و دانش شما بهره ببرد.

دکتر ظریف: شما خیلی لطف دارید و ما همیشه شرمنده محبت های حضرتعالی بودیم .

همیشه در محبتتان هم سخاوتمندید و آنچه را که بنده حتماً قابل آن نیستم محبت می فرمایید.

خدا درجات شهید بزرگوارمان سردار سلیمانی را متعالی تر گرداند که این روزها نمی توانیم یاد آن واقعه تلخ را فراموش کنیم و در عین حال خوشحالیم قاتل شهید سلیمانی با ذلت و فضاحت به زباله دان تاریخ فرستاده شد.

ترامپ و پمپئو و دیگرانی که در حمله بزدلانه به شهید سلیمانی نقش داشتند به زباله دان رفتند و مردم آمریکا همه عذرشان را خواسته اند.

همین طور یاد و خاطره استاد بزرگوار بنده جناب آقای دکتر رجایی خراسانی را گرامی می داریم که هر دو کرمانی و همشهری شما بودند، خدا رحمتشان کند.

مرد بسیار بزرگواری بودند و بسیار برای این کشور در سازمان ملل متحد، زمانی که واقعاً شرایط خیلی سخت بود، خالصانه زحمت کشیدند.

* نظر به اینکه جنابعالی صاحب نظر و تئوری پرداز در عرصه روابط بین الملل هستید و در کتاب خود با عنوان دوران گذار روابط بین الملل در جهان پساغربی و در درس گفتارهای خود مختصاتی از دوران گذار که از 1990 و بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز می شود و نیروهایی که در مقابل هم می ایستند را مطرح کردید.

با توجه به آنکه چند سالی از طرح این موضوع از سوی شما گذشته است، اکنون دقیقاً ودر این مقطع وضع نیروها را چگونه می بینید؟ صورت بندی نیروهای سیاسی در روابط بین الملل چگونه است و به چه سمت و سویی در حال حرکت است؟ ** مهمترین مشخصه دوران گذار، هم تکثر منابع قدرت و هم تکثر دارندگان آن است و جابجایی هایی که در قدرت صورت می گیرد.

این یک واقعیت است که هر چه جلوتر می رویم، نقش دولت ها کمرنگ تر می شود و همزمان دولت ها برای پررنگ تر شدن نقششان تلاش بیشتری می کنند و به همین دلیل است که ملی گرایی افراطی در غرب حضور و بروز جدی دارد.

بخشی از این به خاطر تلاش آنها برای ممانعت از این واقعیت است که این نقش ها کاسته شده است؛ همین طور هم جابجایی مراکز قدرت.

تمام تلاشی که آمریکایی ها از دهه 90 میلادی برای استفاده از مهمترین اهرم قدرت (امنیتی) داشتند نشاندهنده تلاش آنهاست برای این که باز هم از این جابجایی ممانعت کنند.

در دوره های مختلف از دوران بوش پدر و پسر این تلاش ها رنگ و بوی متفاوتی گرفته و بیشتر رنگ نظامی داشت.

حتی در دوران کلینتون، شما شاهد اقدامات نظامی مستمر توسط آمریکا هستید، برای این که مانع این حرکت شود.

در دوران اوباما این موضوع رنگ و بوی دیگری گرفت و آن تلاش برای حاکمیت بیشتر آمریکا بر روندهای مالی و پولی جهانی بود و با توجه به اتفاقات رخ داده در بازار سرمایه، رنگ دیگری گرفت.

در دوران ترامپ علیرغم این که وی در آخرین روز کاری اش هم اعلام کرد که در دوره من هیچ جنگی شروع نشده، اما استفاده از اهرم امنیتی سازی آمریکا ـ که نوعی استفاده از قدرت نظامی است ـ اتفاقاً بسیار شدید شد و حتی در حوزه چین که همیشه آمریکا تلاش می کرد با اهرم های دیگر وارد برخورد با آن شود، در دوره آقای ترامپ این روند در حوزه امنیتی شکل گرفت و حتی تلاش کردند که بیماری محدود بدون قدرت، یک کنشگر جهانی شود.

من این ها را دارای نکات منفی نمی بینم بلکه فضایی می بینم که به انسان هم در سطح بین المللی شخصیت و قدرت می دهد و هم پارامتر دیگری پیدا می شود و آن مسئولیت است.

یعنی تک تک ما انسانها در برابر آینده جهان و نسلهای آینده مسئولیم چون می توانیم تأثیرگذار باشیم.

* کسانی معتقدند ترامپ یک اتفاق نبود، ترامپ محصول کشتزار ایالات متحده بود و ارزش هایی که جامعه آمریکا در طول یک قرن روی آن تأکید کرده بود و مشخصاً ارزش قدرت و ثروت است که با آن می توان بر همه امور چیره شد، در این حوزه ترامپ ظهور عملی خواست هایی است که با استفاده از قدرت و ثروت می تواند بر جهان تسلط یابد.

ترامپ در آخرین روز کاری اش ضمن این که گفت در دوره او هیچ جنگی آغاز نشده است، در عین حال اعلام کرد که جنبش ما تازه آغاز شده که اصطلاحاً ترامپیسم نامگذاری شده است.

شما چقدر معتقدید که ترامپ یک اتفاق نبود و می تواند یک روند و جریایی باشد که در جامعه آمریکا خلق شده است و ادامه می یابد؟ ** به واقع من آقای ترامپ را نتیجه یک روند طولانی در آمریکا می بینم که با به قدرت رسیدنش این شکاف را متبلور کرد و در چشم و منظر جهانیان قرار داد.

آنچه که آقای ترامپ نمایندگی می کرد، بخش قابل توجهی از جامعه آمریکاست که در بطن آن جامعه حضور بسیار جدی و ریشه ای داشت، اما در سلسله مراتب حزبی هیچ گاه نمی توانست چنین قدرتی را در اختیار بگیرد و ترامپ توانست این به اصطلاح سدهای حزبی را بشکند و وارد صحنه سیاسی شود.

در سال 2016 که آقای ترامپ به عنوان نامزد حزب جمهوریخواه مطرح شد، بعید می دانم هیچیک از سردمداران و متنفذین حزب جمهوری خواه علاقه ای داشتند که وی از این روند انتخابات مقدماتی حزب موفق بیرون بیاید.

البته سرمایه گذاری هایی روی ایشان توسط صهیونیست ها و برخی دیگر از عناصر افراطی صورت گرفته بود، اما در واقع ترامپ نماینده بخشی از جامعه آمریکا بود که توانسته است آن را حفظ کند.

آن بخش الزاماً اکثریت جامعه آمریکا نیست، اما به این راحتی هم جابجا نمی شود و بخشی است که دیدگاه های نژادپرستانه دارد، دیدگاه های خارجی ستیزانه دارد، دیدگاه های مخالف با فن آوری و علم دارد و نماینده اقتصاد کهنه به جای اقتصادی نو و دانش بنیان است.

علاوه بر رقابتی که بین آمریکا و جهان خارج در حوزه اقتصاد وجود دارد، رقابت داخلی هم در درون جامعه آمریکا بین اقتصاد نو و کهنه وجود دارد که اینها (ترامپ و طرفدارانش) نمایندگان آن بخش صنعتی قدیمی هستند که البته هیچوقت با استفاده از تکنولوژی پیشرفت نکردند و آن را مانعی برای حضور فعال خودشان در صحنه تولید می دانند.

البته من نه اقتصاددان هستم و نه اقتصادی سیاسی می دانم اما به عنوان یک ناظر عادی و کسی که هم در جامعه آمریکا زندگی کرده است و هم به طور کامل آن را نظاره کرده، معتقدم آقای ترامپ یک پدیده بود نه یک شخص که آمد و رفت.

او ظهور و بروز پدیده ای بود که به این راحتی هم تمام نمی شود.

آقای ترامپ بی حیثیت شده و در جامعه آمریکا شأن خود را از دست داده است، اما آن گروهی که ایشان آن را نمایندگی می کرده حاضر است بیاید و به اصطلاح به مقدسات جامعه آمریکایی یعنی کنگره حمله کند و با استفاده از موازین آمریکایی مثل قوانین حمل سلاح، حتی تظاهرات مسلحانه شکل دهد.

امروز یک نگرانی که در جامعه آمریکا وجود دارد در واقع بروز نوع جدیدی از تروریسم در این کشور است که هم در بطن جامعه وجود دارد و هم مسلح است.

خوب است بدانید میزان خرید تسلیحات در ماه های گذشته در آمریکا بی سابقه بوده است و این گروه که برخی از آن ها در خانه هایشان به اندازه یک ارتش سلاح دارند، همان نیروی نژادپرست خارجی ستیز مخالف همکاریهای بین المللی آمریکا محور است که جایی نمی رود و فکر می کنم خواهد ماند.

این که ترامپ در آمریکا 75 میلیون رأی داشته، نشاندهنده همین واقعیت است.

البته همه این 75 میلیون نفر آن نیرو نیستند، ولی آن نیرو، هسته بسیار متمرکز قدرتمند در داخل آمریکاست که امکان دارد به دلیل زیاده روی هایی که ترامپ کرد با آن مقابله کنند، زیرا که داشت ساختارها را به هم می زد و با پیگیری استیضاح او در مجلس سنا از حضور سیاسی در آینده هم محروم بشود و احتمال دارد استیضاح موفق شود 17 رأی لازم از سناتورهای حزب جمهوریخواه را هم کسب کند.

همه اینها ممکن است، اما این تفکر و این گرایش داخلی آمریکا که اکنون امکان ظهور و بروز پیدا کرده، بیش از هر زمان دیگری (از بعد از جنگ داخلی آمریکا) معضل داخلی برای آن کشور به حساب می آید و حتی از دید برخی، آمریکا را تا مرحله جنگ داخلی جدید هم پیش برده است؛ البته آن را قدری بعید می دانم، ولی خود آمریکایی ها در مورد این گسل عجیبی که در داخل اتفاق افتاده است، صحبت می کنند.

* ممکن است این مسأله به سطحی از تغییرات در ساختار دموکراسی آمریکا بینجامد؟ اگر تبدیل به هژمون شود منجر به تغییراتی در درون ساختار این کشور می شود؟ ** بله.

برخی ها در داخل ایران این بحث ها را مطرح می کنند که بیشتر مبتنی بر آرمانهاست اما در داخل آمریکا هم برخی ها این نگرانی را اعلام می کنند که اگر آمریکا نتواند با این شکاف به شکلی تعامل کند، می تواند به مراحل بحرانی تر هم برسد.

اتفاقی که در هفته های گذشته در واشنگتن افتاد و وضعیتی که کنگره آمریکا و شهر واشنگتن در زمان تحلیف بایدن پیدا کرد، بی سابقه است و این شرایط نشانه جامعه ای است که آبستن حوادث غیرقابل پیش بینی است و باید روی آن مطالعه دقیق کرد و نگرش دقیق داشت؛ باید مطالعه واقع بینانه باشد چون برخی اوقات یک وجه و یک عامل را می بینیم در حالی که جامعه تک ساحتی نیست.

جامعه جهانی و جوامع داخلی تک ساحتی نیستند.

نیروهای مخالف با هم رقابت می کنند و احتمالاً در آمریکا این رقابت وجود خواهد داشت و آنهایی که می خواهند ساختار را حفظ کنند حتی راهکارهایی پیدا می کنند و این نیروهای ضد ساختاری هم هستند و باید ببینیم به کدام نتیجه می رسد.

* زمانی که ترامپ روی کار آمده بود هم در داخل و هم در خارج برخی معتقد بودند که او علیه ایران جنگ به راه می اندازد؛ اما رهبری با صراحت این مسأله را رد می کردند.

چه عواملی مانع اقدام نظامی آمریکا علیه ایران شده است؟ ** به نظرم کسانی که اطراف ترامپ بودند، بسیار تلاش کردند او را قانع کنند که نظام ایران را می توان با فشار فرو پاشاند و ترامپ این تصور را شاید تا سال آخر دوران ریاست جمهوری اش داشت.

شکل و شیوه ای که ترامپ از برجام خارج شد ناشی ازهمین تصور است و الا می توانست روش عاقلانه تری را انتخاب کند که به نفع آمریکا هم بود؛ ولی روش ضربتی را انتخاب کرد و یکی از دلایل آن این بود که قانع شده بود، آن هم به خاطر تحلیل های آقای بولتون که ارائه می داد.

تحلیل های بولتون هم متأثر از اپوزیسیون برانداز نزدیک به او بود که برخی وقتها از آنها ارتزاق هم می کرد و حقوق هم می گرفت.

تلقی او این بود که جمهوری اسلامی در حال فروپاشی است.

خروج ترامپ از برجام هم با فاصله کمی از اغتشاشات دی سال 96 اتفاق افتاد و آنان از این اغتشاشات و ناآرامی هایی که در آبان و آذر سال 98 به وجود آمد هم حداکثر بهره برداری را کردند که بگویند تحلیل ما درست بود، لذا ترامپ را به پیگیری این سیاست بیشتر آماده کردند و مبنای این سیاست این بود که با فشار، حکومت ایران سقوط می کند و احتمالا نیاز به استفاده از ابزار نظامی هم نیست.

همه از ابتدا می دانستند و ترامپ در روز آخر هم گفت که دنبال شروع جنگ نبود، چون احساس می کرد نیاز به آن ندارد.

احساس می کرد با ابزار امنیتی سازی در کنار فشار اقتصادی می تواند جمهوری اسلامی و دیگر مخالفان آمریکا را به زانو درآورد.

این سیاستی بود که دنبال کرد؛ اما نکته قابل توجه این است که ترامپ تنها کنشگر این صحنه نیست.

این صحنه کنشگران متعددی داشت و این کنش ها می توانست به شرایط ناهنجاری بینجامد و در دو سه مورد هم به شرایط بسیار ناهنجار خیلی نزدیک شد.

در یک مورد هم ترامپ از تمامی خطوط قرمز جمهوری اسلامی با به شهادت رساندن سردار سلیمانی در یک عملیات تروریستی عبور کرد؛ لذا با عنایت به این واقعیت که آنچه هرکسی را از ضربه زدن به ایران باز می دارد، مردم هستند و جمهوری اسلامی محکم است و پای حرف خودش می ایستد، عواملی تلاش می کردند ترامپ را بیشتر به سمت نگرشی بکشانند که طبق آن، با فشار بر ایران می توان به فروپاشی رسید؛ گرچه در مراحلی مخصوصاً پس از این که برای ترامپ روشن شد با نزدیک شدن به پایان دوره اش احتمال ساقط کردن جمهوری اسلامی دارد کاهش می یابد، وارد صحنه نظامی هم شدندو به عملیات نینجامید به جز اقدام علیه سردار سلیمانی که غیرقابل چشم پوشی است.

* با آمدن بایدن چه تغییراتی در صحنه سیاسی آمریکا و جهان اتفاق خواهد افتاد؟ ** احساسم این است که آقای بایدن برای یکی دو سال آینده بیشتر تمرکز بر داخل آمریکا خواهد کرد؛ به این خاطر که اکنون بیشترین چالش برای آمریکا، مسائل داخلی است.

یک رشته چالش هایی مثل مسائل اقتصادی و کووید19 از قبل بوده و یک رشته چالش هایی اکنون بروز کرده است.

با اتفاقاتی که در کنگره افتاد و حملاتی که شد، این یک موضوع ریشه دار در آمریکاست اما بالاخره جامعه سیاسی آمریکا گرچه اطلاع از این حوادث داشت، اما در صحنه و منظر جهانیان قرار نگرفته بود، لیکن اکنون در نظر عام قرار گرفته است و آقای بایدن چالش بسیاری هم دارد و آن این که بتواند با شکاف به وجود آمده، تعامل کند.

به نظرم مشکل اصلی آقای بایدن این خواهد بود، لذا برداشت من است که تا مجبور نباشد، به صحنه خارجی وارد نمی شود.

با مسائل خارجی هم در حد اضطرار برخورد می کند، ضمن این که سیاست خارجی آقای بایدن تفاوت اساسی با سیاست خارجی دوره ترامپ دارد؛ براین اساس که دنبال ائتلاف سازی و اجماع سازی جهانی است.

همه کسانی را هم که از دوران اوباما با خودش همراه کرده است، افرادی هستند که در اجماع سازی جهانی نقش قابل توجهی داشتند، لذا باید این نقش را هم در دولت آقای بایدن دید.

او با ارائه یک گفتمان منطقی تر می تواند کشورهای بیشتری را دور خود جمع کند.

احساس بنده این است که کماکان اولویت سیاسی خارجی آمریکا از نظر محتوایی چین خواهد بود؛ گرچه در دوره آقای ترامپ اولویت چین با امنیتی سازی ایران همراه شد و ما تبدیل به موضوع اول سیاست خارجی آمریکا شدیم؛ اما فکر می کنم دولت آقای بایدن به روند اجماع داخل جامعه نخبگی آمریکا برگردد.

چین و برآمدن چین که تا سال 2024 اقتصاد اول دنیا می شود هم مورد توجه دولت بایدن خواهد بود.

روسیه اولویت بعدی آمریکاست.

آقای بایدن تلاش خیلی زیادی خواهد کرد که روابط آمریکا با اروپا را اصلاح کند، چون این روابط در دوران ترامپ بسیار متشنج شد، در عین حال اروپاییان هیچگاه این توان را هم پیدا نکردند که در مقابل آمریکا بایستند و شرکت های اروپایی بیش از این که شنوای حرف دولت خود باشند، به حرف دولت آمریکا گوش می کردند.

اروپا هیچوقت این جسارت را نداشت که در برابر ترامپ بایستد و ترامپ با تندروی شدید باعث شد که اروپا واقعاً عقب نشینی کند، اما احساس واگرایی در اروپا نسبت به آمریکا، واقعی است.

شما در انتخابات داخل اروپا هم این را به تدریج بیشتر خواهید دید که نیروهایی که نسبت به آمریکا نگاه نسبتاً منتقدانه داشتند، قدرت حضور بیشتری در آلمان و احتمالاً در فرانسه پیدا خواهند کرد.

لذا دولت آقای بایدن حتماً اولویتش بعد از چین و روسیه باید به سمت اروپا و اصلاح سیاست آن کشور درباره این قاره باشد.

در مورد خاورمیانه هم مانند دوران آقای اوباما، دولت آقای بایدن تلاش می کند حضورش را در این منطقه و همچنین آسیای غربی کاهش دهد.

البته آقای ترامپ این تلاش را کرد، ولی رژیم صهیونیستی توانست دولت آمریکا را وارد باتلاقی در این منطقه کند که خروج از آن برای آمریکا بسیار مشکل بود.

یقین دارم که اسراییل با توجه به لابی های قدرتمندی که در داخل حزب دموکرات آمریکا دارد، این تلاش را بار دیگر خواهد کرد، ولی گرایش ابتدایی دولت بایدن احتمالاً این خواهد بود که تا حد ممکن به اولویت اصلی اش بپردازد و آن چین است.

آمریکا در دوران آقای اوباما سیاستی را با عنوان انتقال مرکز ثقل دنبال می کرد و این کشور نمی خواست از خاورمیانه خارج شود، بلکه در پی آن بود که مرکز ثقل سیاست خارجی اش را از خاورمیانه به چین منتقل کند؛ آنجایی که برایشان خطر راهبردی دارد ؛جایی که می تواند جایگزین آمریکا یا رقیب آن به عنوان هژمون شود و اینجا، جایی است که همه نظریه پردازان داخل آمریکا بر آن اجماع نظر دارند.

اخیراً گروهی از نظریه پردازان از جناج های مختلف آمریکا در جلسه ای راجع به آینده صحبت کردند و تقریباً همه متفق القول بودند که نگرانی اصلی از برآمدن چین است.

چینی ها همواره می خواستند عاقلانه برآمدن صلح آمیز داشته باشند.

این سیاست 30 ساله پکن است، اما آقای ترامپ تلاش کرد این برآمدن را امنیتی کند و علیرغم آن، کماکان چین توانست کار خود را دنبال کند.

این که آقای بایدن در مورد چین چگونه عمل می کند را باید در آینده دید.

* به بحث توان اجماع سازی بایدن و تیم او اشاره کردید.

با توجه به اقبالی که بایدن در جامعه آمریکا و کشورهای همپیمان داشته است، آیا ایران باید نگران اجماع سازی در مورد خود باشد؟ ** اگر سیاست خارجی معقول با تکیه بر امکانات و قدرت ملی را دنبال کنیم، می توانیم به عنوان یک کنشگر نقش آفرین باشیم.

بله، در حوزه هایی هست که احتمال نزدیک شدن بیشتر اروپا به آمریکا یا شاید برعکس آن (آمریکا به اروپا) را شاهد خواهیم بود، اما این که به چه میزان از این اتفاق متضرر شویم یا بتوانیم در این شرایط نقش خود را ایفا کنیم ـ متغیرهای متعددی وجود دارد مانند رفتار نابخردانه برخی کشورهای منطقه یا اشتباهاتی که اروپاییان و دیگر کشورها کردند ـ همه اینها می تواند زمینه های کنشگری جدی برای جمهوری اسلامی فراهم کند.

اما اگر بخواهید این گونه تلقی کنید که آیا نزدیک شدن بایدن و اروپا به نفع جمهوری اسلامی است، معلوم نیست این گونه باشد.

اگر درست بازی نکنیم ممکن است بتوانند اتحادی ایجاد کنند که در زمان ترامپ نبود و شکافی ایجاد شده بود.

جمهوری اسلامی باید تلاش کند پل عبور از این شکاف نشود و این کاملاً شدنی است و بستگی به نوع کنشگری ما دارد.

ما در یک یا دو مورد پل عبور از شکاف شدیم.

از جمله در سال 84 که قبل از آن اروپا و آمریکا به ویژه آمریکا و آلمان و فرانسه در مورد جنگ سوم خلیج فارس ـ از نظر ما ـ خیلی از هم دور شده بودند؛ اما مناقشه هسته ای ایران و ارجاع پرونده آن به شورای امنیت توانست این شکاف را پر کند، در صورتی که قبل از ارجاع پرونده مناقشه به شورای امنیت و در دوران ریاست جمهوری جناب آقای خاتمی، سه کشور اروپایی در مقابل آمریکا بودند.

آن زمان آمریکا در مقابل 3 کشور اروپایی، گروه 4 را تشکیل داده بود و در آژانس بین المللی انرژی هسته ای با یکدیگر برخورد داشتند ولی سیاست دولت نهم و دهم به شکلی پیش رفت که این شکاف از ایران عبور داده شد.

بدون این که در اینجا بخواهم کسی را نقد بکنم می گویم که این جمهوری اسلامی است که کنشگر است و می تواند با کنش خود باعث شود این دو با یکدیگر متحد نشوند و فضای جدیدی را ایجاد کنند، کما این که در سال 92 با مقاومت مردم و حضورشان در پای صندوق های رأی توانستیم این شرایط را ایجاد کنیم و آمریکا و اروپا هر دو همداستان برای به نتیجه رسیدن برجام شوند.

* بایدن اعلام کرد که اگر در انتخابات پیروز شود از خروج از برجام به عنوان یک ارزش افزوده استفاده می کند و حتماً به طور رایگان به برجام برنمی گردد و مطالباتی خواهد داشت.

آیا هیچ ارتباطی ایجاد شده و دولت بایدن یا شخص او گفته است که چه مطالباتی دارد؟ آیا شما از مطالبه او در این زمینه تحلیلی دارید؟ ** همواره گفته ایم که آمریکایی ها در موقعیتی نیستند که ادعاهایی را مطرح کنند.

در سخنرانی که در اوایل مهرماه در شورای روابط خارجی آمریکا از طریق وبینار داشتم، کاملاً مشخص کردم آنکه باید شرط بپذیرد آمریکاست نه کسی که باید شرط بگذارد.

امروز بیشترین صحبت ها از سوی مقامات جدید آمریکایی در این جهت است که مایلند بدون شرط وارد برجام شوند.

البته ادعا می کنند که در آینده نکاتی را در چارچوب مذاکرات می خواهند مطرح کنند.

در پاسخ به این هم دیدگاهی کاملاً روشن وجوددارد و آن این که همه این موضوعات را یک بار بررسی کردیم.

این گونه نیست که موضوعات را بررسی نکرده باشیم.

در مورد برخی موضوعات تصمیم گرفتیم که درباره آنها به توافق نرسیم و وقتی به توافق نرسیدیم، تاثیرش را در مذاکرات و نتیجه گذاشت.

به عنوان مثال حدود 2 سال در مورد زمانبندی بحث کردیم.

این زمانهایی که در برجام به آن رسیدیم، توافق شده است و این گونه نیست که آمریکایی ها از روز اول به 8 و 10 سال محدودیت در مورد موضوعات برجامی راضی بودند.

آنها از روز اول 20 سال به اضافه 10 سال را دنبال می کردند و نتوانستند نتیجه بگیرند.

در برابر آن؛ ما هم برای این که این زمان را کوتاه کنیم حاضر شدیم امتیازاتی بدهیم چون مذاکره بده بستان است.

ازآنجاکه آمریکا در مورد محدودیت زمانی پیشنهادی اش موفقیتی به دست نیاورد می خواست از ایران امتیازاتی طلب کند.

یا فرض کنید در مورد مسائل موشکی و منطقه ای، این گونه نبود که ما حرفی برای گفتن نداشته باشیم؛ ضمن این که این مسائل خط قرمزهای ما بوده وحرف هم داشتیم و به آنها گفتیم که سیاست های شما در منطقه مخرب بوده است.

آن جمله معروف من که یک ایرانی را تهدید نکن اتفاقاً زمانی بود که در جلسه برجامی بحث تسلیحاتی می کردیم.

ما مطرح کردیم آیا حاضرید فروش سلاح به منطقه را کاهش دهید؟ آیا حاضرید 25درصد فروش سلاح دنیا به منطقه که توسط شما انجام می شود را متوقف کنید؟ آیا حاضرید سیاست هایتان در منطقه در حمایت از کشتار مردم یمن تغییر یابد؟ شمایید که مشکل هستید.

علیرغم این که نتوانستند حرفی برای گفتن داشته باشند، چون نتوانستیم در این حوزه ها توافق کنیم و چون متاسفانه در دوره قبل و در قطعنامه ها، محدودیت های تسلیحاتی و موشکی برای ما وضع شده بود، یعنی این گونه نبود که موضوع سلاح و موشک در مذاکرات برجام آمده باشد، موضوع سلاح و موشک در قطعنامه 1929 آمده بود.

تحریم تسلیحاتی و موشکی در قطعنامه یاد شده و قطعنامه 1737 و 1747 بود.

ما می خواستیم در قطعنامه 2231 این تحریم ها را برداریم ناچار شدیم که مثلا برای تسلیحات 5 سال محدودیت را بپذیریم یا درباره موشک 8 سال محدودیت را بپذیریم که بحمدالله محدودیت های تسلیحاتی مهرماه تمام شد.

چرا این واقعیات اتفاق افتاد؟ به این خاطر که تحریم های موشکی و هسته ای در قطعنامه های قبلی سازمان ملل متحد آمده بود و نمی شد آن را رها کرد و از طرف دیگر نمی خواستیم درباره آن بحث کنیم، لذا به یک تفاهم رسیدیم که بحث نمی کنیم، اما تحریم های تسلیحاتی و موشکی در قطعنامه 2231 به محدودیت تبدیل می شود و برای یک بازه زمانی بعد از لغو همه تحریم های هسته ای ادامه پیدا می کند و پس از 5 سال و 8 سال پایان می یابد و در واقع این دو موضوع هم فیصله می یابد.

نکته ای که راجع به قطعنامه 2231 لازم است بگویم این که ایران هیچکدام از تحریم ها و محدودیت ها را نپذیرفت.

اگر سند شماره s-2015-550 شورای امنیت را نگاه کنید متوجه خواهید شد که موضع جمهوری اسلامی در این زمینه چقدر محکم است.

* تحلیلگران در مورد کاهش شدید قیمت ارز نظر داده اند که یک مسأله منشا اقتصادی ندارد و برخی معتقدند شکلی از پیغام و پاسخ های سیاسی بین ایران و آمریکا ،مع الواسطه ، باعث درز اخبار از کنشگران سیاسی به کنشگران اقتصادی آمریکا شده و این سیگنال به کاهش بهای ارز انجامیده است.

آیا این تحلیل می تواند درست باشد؟ ** من صریح بگویم که از زمان انتخاب بایدن تا این لحظه هیچ مذاکره ای بین ایران و آمریکا نبوده است و تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود.

اما بازار هم واقعیات بیرونی را می بیند و براساس آن تصمیم می گیرد.

من تخصص اقتصادی ندارم اما اقتصاد دانان می گویند که بالا رفتن نرخ ارز بیشتر جنبه روانی داشته و نبود امید به آینده هم از دیگر عوامل آن است و این بیشتر از داخل دامن زده می شد.

یعنی عده ای در داخل فکر می کردند کاری که دارند می کنند بی اعتمادی نسبت به دولت ایجاد خواهد کرد، در صورتی که بی اعتمادی متوجه ساختار سیاسی و حاکمیت کشور است و قاعدتاً این مسأله باعث ناامیدی مردم و هجوم آنان به بازارهای ارز و مسکن و غیره می شود.

تا آنجا که اطلاع دارم وضع ارز در اثر فهم بازار و فهم فعالان اقتصادی از افق آینده است نه اقدامی توسط دولت یا آنچه که می گویند دولت می خواهد ارز را تثبیت کند و بازار به دنبال کاهش قیمت ارز است.

بعید می دانم چنین مسائلی از مخیله دوستان و همکاران من در دولت و بانک مرکزی اصلاً عبور کرده باشد.

* دلیل مخالفت دولت و شخصاً وزارت خارجه با طرح مجلس با عنوان اقدام راهبردی برای لغو تحریم ها مجلس چه بوده است؟ آیا مجلس در مورد مسائل مهمی چون هسته ای با وزارت خارجه مشورت نمی کند؟ ** اکنون دیگر این موضوع به قول علما سالبه به انتفاء موضوع است چون قانون شده است و ما آن را اجرا می کنیم.

صرفنظر از این که با این قانون موافق یا مخالف باشیم، اعتقاد داشتیم سیاستی که ایران براساس ماده 36 برجام اتخاذ کرده بود، کفایت می کرد و اقداماتی که مجلس کرده است را طبق آن سیاست می توانستیم پیگیری کنیم.

در مورد طرح اقدام، مشورت زیادی با ما صورت نگرفت به ویژه با وزارت خارجه بسیار محدود مشورت شد که در مرحله آخر بعد از شهادت دکتر فخری زاده همان هم متوقف شد، اما همانگونه که گفتیم اکنون این موضوع ما نیست.

اکنون آن طرح تبدیل به قانون شده است و صرفنظر از این که چه روندی را طی کرد به عنوان یک کشور دموکراتیک و مردم سالار موظفیم که قانون را اجرا کنیم و همین کار را داریم انجام می دهیم.

* مدتهاست که روابط ایران و برخی همسایگان جنوبی بسیار تیره است.

طرح صلح هرمز چه شد و آیا در چشم انداز زمان باقی مانده از دولت، برنامه و طرحی برای تغییر یا اصلاح روابط همسایگان وجود دارد؟ آیا از طرف آنها پیام ها و سیگنال هایی داشته اید و پیش بینی می کنید در روابط با همسایگان تغییراتی رخ دهد یا خیر؟ ** اجازه دهید چند نکته را به عرض برسانم.

نکته اول این که همسایگان برای ما و هر کشوری بسیار مهم هستند.

در این زمینه همسایگان برای ما اهمیت ویژه ای پیدا می کنند، به این خاطر که در شرایط تحریم و فشارها همسایگان مجرای تنفسی ما و هر کشوری به حساب می آیند، لذا عقل اقتضا می کند که بیشترین تمرکز روی همسایگان داشته باشیم.

نکته دوم این که ایران از نظر قدرت نظامی ، ظرفیت اقتصادی، نیروی انسانی و قدرت ملی و سرمایه های طبیعی در شرایطی است که به هیچ وجه قابل قیاس با همسایگان جنوبی خود نیست، لذا ضرورت دارد که همیشه به سمت آنان دست و آغوش باز داشته باشیم.

آنها دنبال این هستند که به شکلی نشان دهند که خود را تأمین کرده اند.

به دلیل اقتصاد نفتی ورانتی، این تصور را دارند که همه چیز را می توانند بخرند، بنابراین فکر می کنند امنیت هم کالای خریدنی است، کما این که در ابتدای انقلاب هم تلاش کردند امنیت خود را از طریق گروه های برانداز و صدام بخرند، لذا لازم است که باتوجه به نابرابری قدرت میان ایران و این کشورها، تلاش کنیم آغوشمان به سوی این کشورها باز باشد.

این که در زمان شاه وضع به گونه ای دیگر بود، دلیل آن است که ایران و کشورهای منطقه هر دو شاخه هایی از یک درخت سلطه بودند و ما از درخت سلطه جدا شدیم و این ها برای رفع نگرانی خود بیشتر به درخت سلطه متوسل شدند.

در تئوری های روابط بین الملل هم می بینید که این نوع روابط چگونه شکل می گیرد، لذا شرایط ویژه ای از نظر تئوری با همسایه ها داریم و برای همین است که از سال 1385 زمانی که آقای ولایتی پیشنهاد امنیت منطقه ای را در نامه ای که افتخار داشتم پیش نویس آن را تهیه کنم و به دبیر کل وقت سازمان ملل متحد دادند و مبنای بند8 قطعنامه 598 شورای امنیت شد، تا ابتکار صلح هرمز، ایران به طور مستمر خواهان گفتگو برای همکاری منطقه ای بوده است.

این شرایط با وضع قبل از انقلاب تفاوت دارد و نباید با یکدیگر مقایسه شود.

برخی وقت ها، برخی نوستالژیهای قبل از انقلاب را مطرح می کنند که مثلاً سران این کشورها تا شیراز می آمدند و… اما آن را باید در همان چارچوب نظام سلطه ای که در بالا مطرح کردم دید؛ اکنون شرایط عوض شده است.

یکی از تأسف های من این است که باید ایستادگی می کردم و به عربستان می رفتم نکته دوم این که یک تفکر بسیار اشتباهی در کشور وجود دارد و آن این که وزارت خارجه و شخص بنده تا رسیدن به برجام به منطقه توجه نکرده ایم.

این هم خلاف واقعیات علی الارض است.

به فاصله یکی دوماه بعد از وزارت اولین مقاله ای که در خارج از ایران چاپ کردم، در روزنامه الشرق الاوسط در مورد روابط همسایگان بود.

مهمتر از آن، اولین طرح منطقه ای که دادم حدود 3 هفته بعد از وزارتم بود که به عربستان ارائه کردم.

خداوند درجات شهید سلیمانی را عالی کند.

ما از قبل با هم رفیق بودیم و وقتی وزیر شدم قرار گذاشتیم هفته ای یک بار با هم دیدار کنیم.

در این دیدارها اولین بحث مطرح این بود که چگونه می توانیم روابط مان را با سعودی ها اصلاح کنیم.

به شهید سلیمانی گفتم در روابط دوجانبه با عربستان اختلافی نداریم ولی در 4 حوزه با این کشور دچار اختلاف هستیم، لذا باید بنشینیم و به نفع مردم منطقه همکاری کنیم که لبنان، سوریه، عراق و بحرین این 4 محور است.

توجه کنید این بحث مربوط به مرداد و شهریور سال 92 است.

شهید سلیمانی گفت: موضوع پنجمی هم وجود دارد و آن مسأله یمن است .

آن زمان هیچ خبری در مورد یمن نبود.

از دولت قبل یک موسسه تحقیقاتی اروپایی فعال بود که اندیشمندان ما و عربستان را دعوت می کرد و آنها با هم گفتگو می کردند.

قرار بود اولین جلسه شان در دولت یازدهم هم شهریور سال 92 برگزار شود.

من بعد از هماهنگی با شهید سلیمانی، از طریق شرکت کنندگان در آن میزگرد به سعود الفیصل وزیر خارجه وقت عربستان پیغام دادم که آماده ایم بنشینیم با یکدیگر در مورد این 5 مسأله به نفع مردم منطقه به تفاهم برسیم و اگر خیال می کنید که من قدرت اجرایی ندارم، حاضریم در سطح سردار سلیمانی هم در این حوزه با شما گفتگو کنیم.

این پیام منتقل شد و با فاصله کمی الفیصل در یک خط پاسخ داد: جهان عرب به شما ارتباطی ندارد.

دومین حرکت دیپلماتیک من مربوط است به ملاقاتم با داود اوغلو وزیر خارجه وقت ترکیه که قبل از شرکت در جلسه برجام در نیویورک انجام شد.

در آن دیدار که به دلیل نگرانی از شنودهای داخل سالن های سازمان ملل متحد در حال قدم زدن در کنار رودخانه شرقی حاشیه ساختمان سازمان ملل متحد انجام شد، طرح 4 ماده ای که با شهید سلیمانی برای پایان جنگ سوریه طراحی شده بود را مطرح کردم.

پس توجه کنید ما قبل از این که اولین جلسه با وزیران خارجه 1+5 را داشته باشیم، هم پیشنهاد گفتگو با عربستان را مطرح کردیم و هم طرح 4 ماده ای ایران در مورد سوریه را ارائه دادیم.

البته باید اذعان بکنم که 6 سال از وزارت خارجه دور بودم و در طراحی آن پیشنهاد 4 ماده ای هم نقش سردار سلیمانی پررنگ تر از من بود.

افزون بر این، اولین سفر خارجی من بعد از پذیرش وزارت(غیر از سفر به سازمان ملل متحد) حضور در عراق بود.

پایان سال 92 به همه کشورهای منطقه به استثنای بحرین و عربستان سفر کردم.

روابط ما و بحرین بسیار بد بود، ولی مایل بودم به عربستان بروم اما آنها استقبال نکردند.

اکنون هم وقتی از من می پرسند که در دوره کاری ام از چه چیزی تأسف می خورم، می گویم یکی از تأسف های من این است که باید ایستادگی می کردم و به عربستان می رفتم.

در سال 93 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به هتل محل اقامت سعود الفیصل رفتم و با او ملاقات کردم.

از نظر جسمی شرایط بدی داشت و حتی نتوانست در صحن سازمان ملل متحد سخنرانی کند.

در آن دیدار به ایشان گفتم که می توانیم راجع به گذشته صحبت کنیم و یا راجع به آینده همه حرف بزنیم.

به ایشان گفتم که چنین پیامی به شما دادم و معنی ندارد که شما جواب دهید که جهان عرب به ما ارتباطی ندارد.

بعدها در مقاله ای درمجله آتلانتیک (بدون اشاره به پیامی که بین ما و عربستان تبادل شده بود) نوشتم که اتفاقاً جهان عرب به ما ربط دارد چون تمام ناامنی و اقتصاد و… متأثر از تحولات در جهان عرب است.

به سعود الفیصل گفتم اگر بخواهیم گلایه بکنیم لیست ما هم به اندازه شما طولانی است اما می توانیم راجع به آینده حرف بزنیم و در آن جلسه توافق کردیم که گفتگو را ادامه دهیم، ولی ظاهراً سعود الفیصل موفق نشد مقامات داخلی سعودی را قانع کند.

در پایان سال 93 رییس جمهوری کشورمان به عمان سفر و در آنجا اولین طرح گفتگوی منطقه ای را ارائه کرد و بعد قرار شد جزییات را به وزیر خارجه آن کشور بدهم و به فاصله یکی دو هفته متنی را برای او به عنوان چارچوب فکری برای امنیت خلیج فارس همراه با بیانیه ای با عنوان بیانیه مکه فرستادم.

این اتفاق در اوج مذاکرات برجامی رخ داد و این در حالی است که دوستان می گویند توجه به منطقه نداشتیم.

در آغاز سال 94 شاهد افزایش تنش و شروع جنگ در یمن بودیم، لذا پیشنهاد 4 ماده ای خود را درباره جنگ ارائه کردیم.

آمریکا با عربستان صحبت کرد که جنگ متوقف شود.

الجبیر سفیر سعودی ها در واشنگتن موافقت کرده بود، ما هم آماده کمک به پایان جنگ بودیم اما بن سلمان آن را رد کرد.

بعد از برجام وزیر خارجه قطر پیام داد که ایران با 1+5 مذاکره می کند، پس چرا با 1+6 مذاکره نمی کند؟ به محض این که از وین برگشتم به عمان و قطر رفتم و گفتم حاضرم با 1+6 (اعضای شورای همکاری خلیج فارس و ایران) هم مذاکره کنم که آن هم به دلیل وقوع حادثه منا امکانپذیر نشد و بعد از آن فاجعه حمله به سفارت سعودی در تهران رخ داد.

افزون بر این هم طرح هایی را مطرح کردند و ما حمایت کردیم.

بعد از انتخاب ترامپ پیشنهادی که توسط امیر فقید کویت برای گفتگوی ایران و شورای همکاری خلیج فارس مطرح شده بود و حتی وزیر خارجه آن کشور به تهران آمده و طرح آن را به دکتر روحانی داده بود و رییس جمهوری ایران هم بعد از آن به عمان و کویت سفر کردند و پاسخ مثبت را داده بودند، اما متأسفانه پس از انتخاب ترامپ در اجلاس منامه توسط کشورهای تندروی عضو شورای همکاری رد شد؛ و شاه بحرین گفت چون آقای ترامپ آمده است و می تواند قدرت ایران را تعدیل کند صبر کنیم و بعد از آن با تهران مذاکره کنیم.

یعنی همواره آنها با نگرش به خارج حاضر به مذاکره نبودند، اما ما از پای ننشستیم و رییس جمهوری طرح صلح هرمز را ارائه کرد و قبل از آن هم، بنده مجمع گفتگوهای منطقه ای و عدم تجاوز را در کویت مطرح کردم.

اکنون هم به کشورهای منطقه می گوییم که شما منتظر ترامپ بودید و از او چیزی حاصل نشد.

اکنون به دامان اسراییل پناه بردید؛ از رژیم صهیونیستی هم چیزی برای شما حاصل نخواهد شد.

این اسراییل برای شما امنیت نمی آورد.

اگر می توانست برای خودش امنیت ایجاد می کرد.

اسراییل آمده است که برای شما ناامنی بیاورد،آمده است که مرز درگیری اش را در خاک شما قرار دهد و این به صلاح شما نیست.

ما با شما مشکلی نداریم.

از روز اول انقلاب در ایران، چشمتان به دیگران برای دفاع از خودتان بود اما دیدید چه بر سرتان آوردند.

چشمتان به ترامپ بود و شما را به گاو شیرده تعبیر کرد.

حال چشمتان به اسراییل است اما این رژیم به مراتب بدتر از ترامپ است.

ترامپ به گرد نتانیاهو درجنایت و خباثت نمی رسد؛ لذا راه عاقلانه این است که پیشنهاد وزیر خارجه قطر را که ما هم استقبال کردیم بپذیرید و به منطقه برگردید و ما آمادگی داریم با شما کار کنیم.

* ایران از ناحیه حضور اسراییل در منطقه تا چه حد احساس خطر می کند؟ ** اسراییل همواره تلاش کرده است که برای ایران ایجاد مزاحمت کند و آنچه که مانع آن می شود مردم ایران و قدرت منطقه ای ماست.

ایران در منطقه نیابتی عمل نکرده است.

کشورهای دیگر این گونه در منطقه عمل کرده اند.

یک زمان نایبشان صدام بود و یک زمان القاعده و داعش بودند.

ما در منطقه نایب نداریم، دوست داریم.

هیچوقت نیروی نیابتی در جمعیت میلیونی یک سردار شهید را بدرقه نمی کند و آن گونه در تشییع پیکرش مشارکت ندارد.

زمانی آقای کری (وزیر خارجه اسبق آمریکا) به من گفت که اگر ما پول شما را آزاد کنیم شما آن را در منطقه هزینه می کنید.

به او گفتم مشکل شما هزینه نیست.

مگر عربستان صدها برابر ما هزینه نمی کند، پس چرا در منطقه ناموفق است؟ به خاطر این که نگرش آنها به منطقه نیابتی است؛ نگرش خریدن مزدور است که می تواند مخالفان جمهوری اسلامی یا نیروهای تروریستی و القاعده و داعش باشد.

اما این مزدوران برای آنها متحد به حساب نمی آیند.

برای همین علیرغم همه هزینه هایی که عربستان در منطقه انجام داده است هیچ نوع توان منطقه ای ندارد و در عوض نگران توان منطقه ای ماست.

این یک واقعیت است که باید بپذیرند.

ما با حزب الله در لبنان به عنوان نیابتی عمل نمی کنیم.

با دوستان خود در عراق نیابتی عمل نکرده ایم.

ما بابت آنها هزینه دادیم ولی به آنها هزینه ای تحمیل نکرده ایم و این در حالی است که عربستان به نیابتی های خود مأموریت می دهد اقداماتی از طرف سعودی انجام دهند.

این شرایطی است که ایران را در منطقه قدرتمند کرده است و ما باید این شرایط را به عنوان یک مؤلفه مهم قدرت ملی بشناسیم.

این نوع قدرت را حتما رژیم صهیونیستی نمی تواند در منطقه ایجاد کند.

پول های مرتجعین منطقه هیچ گاه نتوانسته است این نوع قدرت را ایجاد کند؛ چون رابطه ای که با پول ایجاد می شود، با پول هم از بین می رود.

* برخی معتقدند نامزدی شما برای ریاست جمهوری می تواند به انتخابات شور و جان دوباره ببخشد و همبستگی ملی را تقویت کند.

آیا به رغم نظر قبلی تان ممکن است به این جمع بندی برسید که کاندیدای ریاست جمهوری شوید؟ ** من دنبال عافیت طلبی نیستم که مانع از آن شود که مسئولیتی را قبول کنم، کما این که دوست نداشتم وزارت خارجه را قبول کنم اما تلاش کردم عافیت طلب نباشم.

من باور دارم ریاست جمهوری ضرورت های دیگری دارد و امروز بزرگترین نیاز برای ایران اجماع ملی است.

ما نیاز به اجماع ملی داریم .

من کاملاً آن را احساس می کنم .

این که بارها اعلام کردم حاضر نیستم و آمادگی ندارم حضور یابم به این خاطراست که اجازه دهند کار خودم را انجام دهم.

فرصت ها در روابط بین المللی به گونه ای نیست که آن را مانند فلان مواد غذایی کناری بگذارید و بعدها از آن استفاده کنید.

فرصت ها مانند ابرهایی هستند که رد می شوند.

الفرصه تمر مرالسحاب.

شرایط بین الملل این گونه است.

اکنون باید از فرصت ها در روابط خارجی استفاده کنیم.

اکنون شرایط آمریکا به گونه ای است که گرفتار خشم برآمده از نژاد پرستان شده و این شرایط ویژه است.

ایران کشوری قانونمدار و آمریکا قانون شکن است .

به تازگی با 110 رأی آمریکا را در مجمع عمومی سازمان ملل متحد شکست دادیم، لذا نباید این شرایط را فدای دعواهای سیاسی داخلی کنیم.

احساس می کنم انتخابات سال 1400 برای برخی دوستان آنقدر مهم است و انتخابات آمریکا آنقدر معادلاتشان را برای سال 1400 به هم ریخته است که می خواهند مانع شوند.

واقعا دلم نمی خواهد که باعث اختلاف در کشور شوم، چون احساس می کنم بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است.

ما اکنون داریم بودجه کشور را سیاسی می کنیم و این برای کشور سم مهلک است.

همه نیروهای کشور باید کنار هم بیایند.

من اصلا این شرایط را مفید به حال کشور نمی دانم و برای همین همواره گفتم که دنبال این کار نیستم و علاقه ام
کلید واژه ها: مذاکره - زمان - نیازمند - بازگشت - آمریکا - کشور - شرایط - زمانی - مذاکرات هسته ای - محمدجواد ظریف - ظریف - مذاکرات هسته - گزارش - دکتر ظریف - قدرت - سلام - مهم ترین - نقاط قوت - کشورمان - اطلاعات - مذاکرات - هسته ای - شماره - آزمون - منتشر - نشستن - احساس - امروز - هسته - بنده

آخرین اخبار سرویس:
وام 30 میلیونی برای ایثارگران سی سخت/افتتاح 59 طرح بنیاد شهید در هفته آینده

الزام دولت به ارائه کمک های بلاعوض برای نوسازی قنوات و احداث سدهای معیشتی

زمین 71 هزار واحد مسکونی برای ایثارگران تأمین شده است

استخدام برنامه نویس PWA مسلط بر فریم ورک ReactJs در اصفهان

آقای روحانی! برای مشکلات اقتصادی عذرخواهی کن

پربازدیدترین اخبار سیاسی 12 اسفند ایسنا

مراقب کلاهبرداران در جشن نیکوکاری باشید!

سند تحولی قوه قضاییه نیاز اساسی کشور است

نشست تجاری و فناوری ایران در سوریه برگزار شد؛ ستاری: ایران محدودیتی برای تبادل تجاری و فناوری با سوریه ندارد

لزوم عزم همگانی برای ارتقای خدمات فرهنگی و اجتماعی مناطق محروم

استخدام مسئول دفتر در شرکت بهداد پخش ایرانیان در تهران

ربیعی: توافق با آژانس پیام روشن حسن نیت ایران بود

وکلای ملت دولت را مکلف به ارائه کمک های بلاعوض برای نوسازی قنوات و احداث سدهای معیشتی کردند

پیامدهای غفلت از گردشگری سخت

چکش کاری موافقان و مخالفان برای تعیین تکلیف FATF

رییس سازمان راهداری تغییر کرد

امور تربیتی پایان ندارد

تکلیف دولت به کمک های بلاعوض برای نوسازی قنوات

هیچ حرکت غیرقانونی در صدور سند برای تالاب های کشور صورت نگرفته است

بیوگرافی حامد زمانی و همسرش +تصاویر

استاندار: قانون گریزی آینده سیستان و بلوچستان را به خطر می اندازد

حق طلبی و عدالت محوری مهم ترین رکن در وکالت است

پاسخ تند سارا خویینی ها به یک شایعه /عکس

مجوز مجلس برای نصب کنتورهای حجمی و هوشمند چاههای آب کشاورزی در سال آینده

فتاحی: ایده های برتر ایده نگاری بحران کرونا و مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری 1400 منتشر می شود

ربیعی: توافق با آژانس پیام روشن حسن نیت ایران بود

استاندار البرز: والدین شهیدان فهمیده الگوی ایثار بودند

تجدید پیمان کارکنان سازمان منابع طبیعی با آرمان های امام راحل

دعوت به همکاری در فصلنامه فلسفه حقوق دانشگاه باقرالعلوم(ع)

موتور میلیاردی بهاره افشاری +عکس

محدودیت ترددی نوروز باید در شهرهای قرمز، نارنجی و زرد اجرا شود

برگزاری نشست «خاطره گویی نسل ماندگار» در گلستان

تسهیلات 4 درصدی برای مشاغل آسیب دیده از کرونا در بخش گردشگری

درخواست 837 دفتر بسیج دانشجویی از مجمع تشخیص مصلحت نظام برای رد لوایح FATF

تغییر چهره مجری ممنوع التصویر + عکس

قدردانی از غلامحسین مظفری در سازمان منطقه آزاد کیش

رییس سازمان راهداری منصوب شد

دستور رییس جمهور برای ساماندهی سریع تجارت مرزی و مقابله با ناهنجاری در تجارت مرزی

دفاع مقدس نوین جنگ با فقر و محرومیت است

گزارشی از ششمین گعده فقه سیاسی

انتظار حل مشکلات با FATF انتظاری بیجاست

نماینده مجلس: مدیریت معادن استانی شود

پاسخی به اظهارات رییس جمهور

ارسال 6 تن گوشت برای زلزله زدگان سی سخت

باید برای حداکثری شدن مشارکت مردم در انتخابات تلاش کنیم

نخستین کنگره ملی شعر «مکتب گمنامی» به میزبانی شیراز برگزار می شود

پشت میز نشینی مدیران به برکت خون شهداست

علیرضا بیگی: FATF که به دنبال مبارزه با تروریسم است موضعش در قبال عربستان چیست؟

اعمال محدودیت های مجدد کرونایی در کهگیلویه/ ساده انگاری کرونا مساوی با مرگ

واکسن کرونا در استان قزوین در پایگاه های معین تزریق می شود

بازدید معاون وزیر نفت از پارک علم و فناوری خراسان

هیچ حرکت غیرقانونی در صدور سند برای تالاب های کشور صورت نگرفته است

عکس | استایل جدید فریبا نادری به سبک کلاسیک

احیای کارخانه پارس لامع با 200 کارگر

انتخاب سرنوشت ساز 100 سال قبل برای درخشش چین امروز

صباغیان: در تصویب بودجه به همسان سازی حقوق بازنشستگان توجه شود

دستور رییس جمهور برای ساماندهی سریع تجارت مرزی و مقابله با ناهنجاری در تجارت مرزی

آغاز ساخت 3 هزار واحد مسکونی برای محرومان ساکن در روستاها

تصاویر/ اولین هتل فضایی

برخی می خواهند ریشه مشکلات کشور را به تحریم ها مرتبط کنند

شرط ایران برای مذاکره با آمریکا درباره برجام

راه اندازی کمپ ماده 16 در زنجان از ضروریات است

حرفه آموزی و اشتغال زندانیان از سیاست های قوه قضاییه است

نماینده اصفهان: اگر حمله به کشتی اسراییلی کار ایران بود به صراحت می گفتیم

مجوز نصب کنتورهای حجمی و هوشمند چاههای آب کشاورزی در سال آینده

41 هزار برگ وصیت نامه و دست نوشته شهدای یزد جمع آوری شد

فشار اقتصادی روی دوش مردم سنگینی می کند/ مجلس شکاف طبقاتی را کاهش دهد

مرحوم آیت الله خسروشاهی در صحنه عمل نقش های اثرگذاری ایفا نموده است

نخستین مرکز مشاوره مددجویان خراسان شمالی افتتاح شد

حریم رضوی از دست سودجویان آزاد شد / مطالبه گران مشهدی چه مسیری را برای تصویب طرح بافت اطراف حرم انتخاب کردند؟

ریچارد نفیو معاون نماینده ویژه آمریکا در امور ایران شد

نباید از جامعه و فضای بیرون حوزه غافل شویم/ نگاه استاد خسروشاهی به اسلام تمدنی و کلان بود

ملت ایران بیش از 40 سال نظام سلطه را زمین گیر کرده است

صدور مجوز انتشار 2 هزار میلیارد تومان اوراق مالی اسلامی به وزارت دفاع

طلاب البرزی در مسابقه قرآنی «پرتو نور» شرکت کنند

روحانیون مردم را نسبت به حقایق آگاه کنند

استخدام متخصص سئو SEO در یک شرکت معتبر در مشهد

دفاع مقدس نوین؛ جنگ با فقر و محرومیت

کمک 150 میلیونی به سی سخت

1000 مرکز درمانی به بیمه تکمیلی ایثارگران افزوده شد

انفاق زمینه ساز حیات طیبه است

آمادگی شورای شهر برای تبدیل به شیراز به پایتخت قرآنی کشور

نماینده کارگران منتقدان را به مناظره دعوت کرد

آقای روحانی! به دلیل مشکلات اقتصادی از مردم عذرخواهی کنید

تشکیل شورای قرآن در تمام شهر و روستاهای لرستان

کار ناتمام علی اکرمی

شرط عربستان برای پذیرایی از زائرین بیت الله الحرام

بیش از 80 درصد کودکان کار اتباع خارجی هستند

بیوگرافی حامد زمانی و همسرش +تصاویر

رویکرد سیاسی نسبت به سهام عدالت در استان ها

طرح شهید سلیمانی در کردستان تشدید می شود

فریاد بلند دردهای سیستان و بلوچستان هستیم، اما نیاز به اشک تمساح دشمنان نداریم

ملت ایران بیش از 40 سال نظام سلطه را زمین گیر کرده است

نظام اسلامی ایران محکوم به پیروزی است

افتتاح مرکز درمانی ویژه بیماران کرونایی در بیمارستان شهید چمران وزارت دفاع

درخواست نمایندگان مجلس از آملی لاریجانی درباره لوایح FATF

احیای کارخانه پارس لامع با 200 کارگر

عجیب ترین کتابخانه های جهان؛ از کتابخانه شتری تا کتابخوانی داخل بشقاب پرنده 

ربیعی: جهش ایرانی ویروس کرونا صحت ندارد

دوباره احمدی نژاد، دوباره ادعای ترور به وقتِ انتخابات

تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود/بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است

تا زمانی که آمریکا شرایط بازگشت به 1+5 را پیدا نکند، مذاکره چند جانبه ای هم در کار نخواهد بود/بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است