مطالب مرتبط:
پیکر خلبانان شهید محمدباقر ندری و علی افروغ تشییع شد
آواز علی نصیریان برای بدرقه انتظامی/حضور پرشمار چهره های هنری و سیاسی در تشییع پیکر آقای بازیگر
پیکر عباس دوزدوزانی با حضور فعالان سیاسی اصلاح طلب تشییع شد
تشییع پیکر شهدای حادثه تروریستی؛ روزدوشنبه
تشییع پیکر پدر سردار حاجی زاده
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
سه شنبه، 23 بهمن 1397 ساعت 10:352019-02-12فرهنگي

افروغ: تشییع پیکر پاشایی، اعتراض سیاسی بود


یک استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران معتقد است که تشییع پیکر مرتضی پاشایی - خواننده پاپ - یک اعتراض سیاسی بود، نه اجتماع هنری.

- به گزارش سایت قطره و به نقل ازایسنا، مشروح گفت وگوی خبرآنلاین با عماد افروغ را در ادامه می خوانید: با فیلم هایی که در جشنواره دیدید به سینمای سال آینده خوش بین هستید؟ من امسال فقط یکی دو فیلم دیدم.

چه فیلمی؟ در یک اکران خصوصی دیدن این فیلم جرم است را دیدم.

فیلمی که موضوع سیاسی پربحثی دارد.

امیدوارم.

اگر پربحث ترین فیلم باشد من خوشحال می شوم که پربحث ترین فیلم سال را دیدم و به شدت هم از آن دفاع می کنم.

از این جهت که می گویند انتقاداتی به دولت دارد؟ فقط به دولت نه.

به مجموعه مصلحت اندیشان مستقر در حاکمیت نگاه کرده و به نظر من فیلم خیلی فاخری به لحاظ مضمون بود و حقیقت گرا و به موقع و به جا هم بود و توسط کسی ساخته شده که من به خودش هم گفتم پنداری زمینه این بحث ها را خوب می شناسد.

مشخص است که اهل مطالعه است.

به لحاظ مضمون به نظر شما مخاطب عام از این فیلم های با مضمون سیاسی استقبال می کند؟ این فیلم اصلا سیاسی به معنای خاص نیست.

اتفاقا یک فیلم اجتماعی است و از دختران این مرز و بوم دفاع می کند.

از غیور مردان و کسانی که اهل غیرت و حمیت هستند و با این مرز و بوم و ارزش ها و تاریخش آشنا هستند دفاع می کند.

من این فیلم را به آن معنا سیاسی نمی دانستم یک فیلم اجتماعی است ولی به هر حال اجتماع سیاست را هم دربر می گیرد.

شما از لحاظ جامعه شناسی همیشه به سینمای ایران پرداختید و کتاب هم در این زمینه دارید.

در 40سالگی انقلاب چقدر سینمای ایران را بازتاب دهنده وضعیت جامعه می دانید؟ جامعه فراز و فرود داشته.

سینمای ما هم بالطبع فراز و فرود داشته.

اینکه چه نسبتی بین سینمای ما و جامعه ما بوده خودش یک بحث نسبتا ظریفی است.

سینما بازتابنده بوده یا شکل دهنده بوده؟ آیا مسائل اجتماعی را بازتاب داده یا شکل داده این یک بحث است.

من احساس می کنم غالبا بازتاب داده و همیشه هم این سینمایی که توانسته مسائل اجتماعی ما را بازتاب داده را ستودم.

دستشان را باید بوسید و نباید نگاه تنگ نظرانه به سینما داشت.

حالا اینکه چه زمانی فرازش بود و چه زمانی فرودش، همیشه فراز و فرود با هم بوده.

شاید دهه های اولیه انقلاب بیشتر شاهد فرازش بوده باشیم.

البته منظورم از لحاظ مضمون است که بیشتر در خدمت دردها و نیازهای مردم بوده ولی همیشه رگه هایی از این نگاه مثبت را من به سینما داشتم.

در این یکی دو سال اخیر ولی متاسفانه آن نگاهی که انتظار داشتیم و در حافظه تاریخی مان هم ثبت شده بود یک مقدار افول کرده.

فیلم هایی اکران می شوند و پروانه ساخت دریافت می کنند که واقعا درخور نیستند.

منظورتان فیلم های کمدی هستند که به آنها سخیف می گویند و پرفروش هم می شوند؟ بله.

فیلم های کمدی سخیف.

چون من خودم در شورای پروانه نمایش بودم بارها هم گفتم که هر چقدر یک فیلم سیاسی تر و اجتماعی تر می شود به تیغ ممیزی گرفتار می شود ولی هر چقدر فیلم لوده تر باشد راحت تر پروانه نمایش دریافت می کند.

به نظر می رسد این بخشی از سیاست های جدیدی است که گفته می شود مردم به شادی بیشتری نیاز دارند و نباید خیلی مسائل و مشکلات اجتماعی را بازتاب داد.

من از عملکرد خودم در این زمینه خیلی دفاع می کنم برای اینکه همیشه از این فیلم های اجتماعی دفاع کردم و هیچ گاه آنها را سیاه نمایی ندانستم.

بالاخره اینکه واقعیت اجتماعی ما را نشان می دهد باید دیده شود.

با این سیاست هم واقعیت اجتماعی تحریف می شود و هم به مردم چیز دیگری القا می شود.

منتهی همیشه من گفتم بازتاب دادن خیلی مهم است ولی برای اینکه سینماگر ما نشان بدهد که قصدش تنها بازتاب دادن نیست یک رویکرد ترمیمی هم داشته باشد.

یک نگاه دیگر هم داشته باشد نه به صورت مستقیم و رفتارگرایانه.

خیلی بالطافت هر چه تمام تر یک امیدی هم نشان دهد.

آن هم به طور غیرمستقیم که این دیگر هنر یک هنرمند است که امید نشان بدهد.

نه اینکه امید کاذب باشد، چون بالاخره هستی جهت مثبت دارد چون خدا دارد و وقتی عالم خدا دارد ناامیدی جایی ندارد و وقتی انسان بزرگ است ناامیدی معنا ندارد.

بنابراین اگر سینماگری به امید به عنوان وجه ترمیمی فیلمش نگاه کند بیراهه هم نرفته.

من احساس می کنم سینماگر ما باید نقش روشنفکر داشته باشد و شجاع باشد فیلمش را بسازد.

باید فیلمش را به شورای پروانه ساخت ببرد تا آنها نظر بدهند نه اینکه به درگوشی های قبل از ساخت گوش بدهد.

البته ما هم وظیفه مان است که تذکرهایی هم به شوراهای مختلف بدهیم و بگوییم فیلم جدی فیلم سیاسی است و باید هم بازتابنده مشکلات باشد و هم رفتار یا امیدی را شکل دهد.

هرگاه جامعه ای از مباحث سیاسی دور شد به لودگی گرایش پیدا می کند.

قبل از انقلاب ما شاهد این بودیم که چطور شد یک باره سلیقه جوان های ما عوض شد به گرایشات آنچنانی و فیلم فارسی غلتیده شد و بعد یک باره با یک انفجار روبه رو شد و همه سیاسی شدند.

اینطور نباشد که با دست های خودشان فضا را به سمتی نبرند که خودشان هم نخواهند.

در واقع اگر می خواهید اصلاحی صورت بگیرد باید از این فیلم ها هم استقبال کنیم.

از فیلم طنز هم استقبال می کنیم ولی لودگی یک چیز دیگر است و فیلم طنز خوب هم چیز دیگر.

آیا این اتفاق ممکن است رهی باشد که به ترکستان می رود؟ اصلا ما کشوری به نام ترکستان نداریم.

به نظرم به ناکجاآباد بگوییم بهتر است.

من همیشه یک امیدواری به جامعه و فرهنگ و اتفاقات گذشته خودمان دارم و به نظرم وقتی اتفاقات اینطور رقم بخورد و به اوج خودش برسد یک بازگشتی رقم می خورد و این بازگشت مبارک است و من آن را مثبت می بینم وقتی مردم خیلی بیش از حد به یک سمتی می روند یک بازگشتی توسط مصلحانشان اتفاق می افتد و فراگیر می شود.

فقط باید با پیشگیری های به موقع جلوی ضرر و هزینه بیشتر را گرفت.

هر چه به سال های جدید نزدیک می شویم قدرت اجتماعی بیشتر در مقابل قدرت سیاسی ذبح می شود.

اما هستند کسانی که هشدار می دهند و بار دیگر قدرت اجتماعی را پررنگ می کنند.

شما در سالی که عضو هیات انتخاب فجر بودید، متهم شدید به گزینش فیلم های تلخ سیاه نما.

انتقادهای تندی در هفت افخمی به فیلم تان شد و گفتند این فیلم های پوچ و سیاه تماشاگر ندارند.

انتخاب های شما از نگاه جامعه شناختی بود؟ انتقاد که زیاد شد ولی من واقعا از منظر جامعه‎شناسانه به انتخاب هایم نگاه کردم و همانطور که گفتم هنوز از آن فیلم های متهم مثل بدون تاریخ بدون امضا یا تابستان داغ ، دفاع هم می‎کنم.

من نگاه مضمونی داشتم و نگاه اجتماعی‎ام هم می چربید و به شدت دفاع کردم و آنها را سیاه‎نمایی ندیدم.

فیلمساز در این فیلم ها یک موضوع و مضمون مهمی را می خواهد بازتاب دهد حالا برای اثرگذاری بیشتر آن را با یک حادثه تلخ تشریح می‎کند که اثرگذارتر باشد.

شما یک حادثه تلخ و یک سکانس را نبینید، یک مضمون تلخ را ببینید و قضاوت کنید.

من نمی خواهم درباره این فیلم ها وارد مصداق شوم ولی فیلمی که نشان می دهد یک خانم پزشکی برای کارش بیرون از منزل، فرزند و خانواده اش را فراموش می کند و طبیعیات را فدای اجتماعیات می کند و وظیفه مادری اش یادش می رود یک هشدار جدی و تلنگر مهم به جامعه است.

ولی در همان فیلم تابستان داغ، استفاده ابزاری از کودک شده بود.

خب حالا شاید بعضی ها هم ناراحت شوند از عاقبت تلخ و صحنه خشن رخ داده در فیلم برای آن کودک.

این دیگر تصمیم کارگردان و سازندگان است.

او احساس کرده اگر داستان اینگونه باشد تلخی را بهتر به تصویر می کشد و نباید به آنها ایراد گرفت.

آن سال برنامه هفت، بهروز افخمی و مسعود فراستی این فیلم های گزینشی شما و دوستان تان را فیلم های سخیف نامیدند که مردم را از سینما فراری می دهد؟ آنها نظر شخصی شان را گفته اند.

از نظر من مهم این است که فیلم ها فارغ از تلخ و شیرینی مضمونی شان پیامی را منتقل می کنند یا نمی کنند.

امیدبخشی به جامعه دارند یا ندارند؟ من در همه آن فیلم های به ظاهر تلخ کلی پیام اخلاقی مهم دیدم و کلی امیدبخشی اجتماعی.

ولی الان خیلی از کارشناسان اعتقاد دارند شرایط این قدر تلخ است که مردم فقط نیاز به خندیدن دارند، حالا به هر قیمتی.

این متاسفانه درک غلط از واقعیت هاست.

وجه ارزش دهی به ابتذال است.

یک نوع سطحی نگری دارد.

شما با سطحی نگری ذائقه مردم را می آوری پایین و بعد می گویی این سطح خواسته مردم است.

شما سعی کنید فیلم فاخر به مردم بدهید ببینید چطور استقبال می کنند.

قبل از این هم که گفتم در دوره حضور در شورای پروانه نمایش چقدر مخالف مجوز گرفتن یک سری فیلم مبتذل به اسم طنز بودم اما متاسفانه در اقلیت قرار می گرفتم.

من کتاب خاطرات روزهای حضورم را منتشر می کنم.

هر فیلمی که جدی است چون جدی ساخته شده چون طعنه به سیاست می زند، به تیغ ممیزی دچار می شود و هر فیلمی که بی خاصیت تر است، سطحی تر و لوده تر است راحت مجوز می گیرد.

این فیلم ها ذائقه مخاطب را سطحی می کند و عوارض بلند مدت خطرناکی دارند.

من این فیلم ها را برای مجوز امضا نکردم ولی در اقلیت بودم.

یک گروهی از جامعه شناس ها مثل آقای اباذری اعتقاد دارند ما جامعه و فرهنگ عامه را با سلبریتی زدگی، سخیف کرده ایم و حتی مثلا تلویزیون مان هم با شوخی های اروتیک خیلی راحت تر از حرف های سیاسی اجتماعی و چالش های فرهنگی جدی است.

بله.

بله متاسفانه دقیقا همین طور است.

من که عرض کردم ما در همین جشنواره فیلم هایی بود پر از شوخی های جنسی و اروتیک که تذکر دادیم و بخشی از آنها حل شد اما باز هم نمونه هایش بسیار است.

این چیزها، این حرف ها و این جنس شوخی ها ربطی به جامعه ما ندارد اما متاسفانه جامعه ما را نمی شناسند و برایش چنین نسخه هایی می پیچند.

در تلویزیون ملی هم همین مشکل را داریم؟ متاسفانه بله.

آنجا هم آمده.

یک سری از این فیلم ها هم که پخش نشدند هنوز زمان حضورشان نرسیده و احتمالا درگیر پخش سینمایی و نمایش خانگی هستند.

این ها هم به زودی وارد تلویزیون ما می شوند.

اتفاقا این فیلم ها از تلویزیون هم پخش می شوند.

می دانید چرا؟ من به این مسئله نقد دارم که چرا اعضای شورای پروانه نمایش و حتی بعضا ساخت فیلم ها باید از مدیران تلویزیونی باشند؟ تلویزیون معرف نظام است، سینما معرف جامعه است.

سینما تقلیل پیدا نمی کند به یک نظام.

نظام سیاسی خیلی محترم، خیلی خوب اما باید در خدمت جامعه باشد نه اینکه جامعه در خدمت نظام سیاسی باشد.

شما وقتی تلویزیونی ها را می گذاری در شورای پروانه نمایش، آنها با خط قرمزهای خودشان نگاه می کنند و آنها این قدر به مسائل سیاسی حساس هستند و ممیزی را به کار می گیرند و بعد راجع به آن شوخی های سخیف این حساسیت را ندارند و حاصل کار می شود همینی که می بینید.

شما قطعا تلویزیون هم می بینید.

طنزهای شان و این برنامه هایی مثل دورهمی و خندوانه .

کم و بیش بله.

خود این استنداپ کمدی ها در نازل کردن سطح سلیقه مردم چقدر نقش داشته اند؟ من معتقدم خندوانه در دوره های ابتدایی نشاط و امید را به مردم منتقل می کرد اما به مرور و با استنداپ کمدی به اینجا رسید که باید به هر قیمتی مردم را خنداند.

این را به خود رامبد هم گفتم که باید استنداپ کمدی هایش تلطیف و تعدیل شود.

کمدی فاخر یعنی اجاره نشین ها، این ها نیاز به بحث جدی دارد .

مثلا ما کمدی چاپلینی داریم و هم لورل هاردی.

من می گویم با هویت مان باید چاپلینی بسازیم.

کمدی چاپلینی می خنداند.

خوب هم می خنداند اما درد دارد، فقط لحظه را اشغال نمی کند پسِ خنده هایش حرف است، نیاز به تعمق دارد.

فاخر است.

زندگی آدم فرآیندی است.

اگر این را نمی فهمی یعنی لحظه ای هستی، آنی هستی، چیزی سرت نمی شود.

خب باید این مسئله را معلوم کرد.

انتخاب کرد.

همین چالش را در موسیقی هم داریم متاسفانه.

شنیدم که یکی از مسئولان فرهنگی ما می گفتند که به سمت ابتذال رفته اند و این هشداردهنده است.

سلیقه مخاطب را کاهش ندهیم .

تقلیل ندهیم.

باز برگردیم به حرف های آقای اباذری در انتقاد از ابتذال فرهنگ عامه.

ببینید جناب دکتر اباذری درست می گویند اما ایشان فقط به روبنا اشاره دارند و زیر این ماجرا را بررسی نمی کنند.

زیر این پوسته رویی این مسائل یک کنشی دارد هدایت می شود.

یعنی می گویید این رفتارها هدایت شده است؟ نمی خواهم بگویم هدایت شده است.

می خواهم بگویم آگاهانه است.

وقتی نمی گذارید طرف تظاهرات سیاسی داشته باشد، حرکتش قالب فرهنگی پیدا می کند.

این که آقای اباذری روی قضیه را می بیند، من هم رویش را می بینم، اما خوب است ایشان به زیرش هم توجه بکند.

رویه زیرینش سیاسی و به نوعی هم اعتراض سیاسی است.

یک جنبش اعتراضی مثل موسیقی رپ زیرزمینی؟ نه مثل تشییع جنازه پاشایی در نظرم بود.

به نظر من آن جمعیت و آن تشییع جنازه یک کنش سیاسی خفته از سوی جامعه بود.

من همان موقع هم تحلیلی ارائه دادم که بعضی ها فقط نمود فرهنگی اش را می بینند و می گویند که این به نوعی تقلیل سلایق موسیقیایی است.

اما من گفتم روی این تشییع جنازه فرهنگی است اما زیرش سیاسی و نوعی اعتراض است.

من الان هم نمی خواهم منکر شوم که باید به روی این ماجرا هم توجه کرد اما وجهه سیاسی اش هم مهم است.

شما این اقبال از تتلیتیسم را هم سیاسی می بینید و نوعی جریان مخالفت فرهنگی عامه؟ نه آن که فاجعه است.

اصلا حرفش را هم نزنیم بهتر است.

من همان موقع هم در ماجرای مرحوم پاشایی تحلیل کردم و گفتم که یک نوع سیاست زدایی دارد رخ می دهد.

ببینید ما دو نوع سیاست زدایی داریم.

یکی سیاست زدایی مقاوم است که خودش می داند دارد مقاومت می کند و یکی هم سیاست زدایی از بالا به پایین است.

سیاست زدایی برنامه ریزی شده ای که از بالا به پایین جریان دارد.

من نظرم این بود که این حرکت نوعی سیاست زدایی مقاوم است و مردم از این طریق می خواهند اعتراض داشته باشند چون تو اجازه دیگری به آن ها نمی دهی.

من کلا با بسط آن قالب که منجر به سیاست زدایی از بالا به پایین شود مخالفم.

الان هم این سیاست زدایی در دستور کار است چون حساسیت به کارهای سیاسی نشان داده می شود.

حالا همه افراد هم که سیاسی نیستند که بتوانند از این قالب استفاده کنند و پیام سیاسی خود را منتقل کنند بلکه از این طریق کارهای خود را پیش می برند.

این خطر کوتاه مدت است در درازمدت اما یک مقاومت دیگری شکل می گیرد و آن مقاومت یعنی بازگشت به قدرت اجتماعی و بازگشت به قدرت اجتماعی یعنی به چالش کشیدن قدرت سیاسی که به دور از هزینه نخواهد بود.

انتهای پیام
کلید واژه ها: فیلم - سینما - سیاسی - بازتاب - اجتماعی - جامعه - سینمای ایران - همیشه - دانشگاه تهران - هایی - اعتراض - پاشایی - مرتضی پاشایی - حافظه تاریخی - خواننده پاپ - اکران خصوصی - ایران - تشییع - اکران - دولت - دانشگاه - جشنواره - خواننده - مطالعه - دختران - انتظار - پروانه - تاریخی - مخاطب - آینده

آخرین اخبار سرویس:
برترین های جشنواره بین المللی تئاتر فجر

جنجال کلیپ عجیب با ریتم سرود «ای ایران»

برگزیدگان جشنواره تئاتر فجر

چرا برخی سکانس ها از فیلم «متری شش و نیم» حذف شد

هنرمند پیشکسوت انقلابی: هنرمندان متعهد، واقعیت های جامعه را در اثر خود بازتاب دهند

برگزاری سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر در خوزستان

جشنواره تئاتر فجر در انتها به جنجال کشیده شد

تقویم و اوقات شرعی پنجم اسفند شیراز + فیلم

کتاب های طرح کتاب خوان اسفندماه 1397 معرفی شدند

درخواست حمایت گسترده تر از تئاتر خیابانی / نگاهی وصله ای نکنید

پیش بینی برندگان اسکار 2019 به روایت 3 نشریه سینمایی

موعودگرایی در سینما به خوبی تبیین نشده است

پریوش نظریه در سریال رمضانی برادران محمودی

استایل مجلسی «نسرین مقانلو» در پشت صحنه «دل» /عکس

حاشیه های ادامه دار «هفت شهر عشق» / عبدی زاده: شکایت کردم

مردم این شهر زیر یک صخره زندگی می کنند! + تصاویر

ایرج رحمانپور در تالار وحدت آواز می خواند

جشنواره ای برای سوت زدن!

جهانگیری استعفای عباس صالحی را رد کرد

پربیننده ترین اخبار خبرگزاری فارس اصفهان در 24 ساعت گذشته

فیلم/شادی قدوس و همبازی ها بعد از کسب هفتمین برد فصل دررختکن

فیلم/3 امتیاز دقیقه 95 رم با گل ژکو

فیلم/3 امتیاز ارزشمند آمیان در حضور قدوس

گلایه های کدام بازیگر در برنامه «هفت» حاشیه ساخت؟

تهیه کننده سریال شش قهرمان و نصفی: تصویربرداری سریال 6 قهرمان و نصفی از نیمه گذشت/ ضبط فیلم در 2 فصل

«باغ خونی» روایتی از واقعه تاریخی گوهرشاد

نگاهم به برنامه هفت مادی نیست / با بودجه سینمایی فیلم می سازم نه برنامه هفت

نمایی از هنر ساعت سازی خانوادگی در قلب یک محله جواهرسازی

خواستگاری غافلگیرانه عمو پورنگ از یک دختر هندی روی آنتن تلویزیون (فیلم)

فارس گزارش می دهد روزهای پر تب و تاب تصویربرداری سریال شش قهرمان و نصفی در مازندران

اختتامیه سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

نقشه آزادی ده نمکی برای «زندانی ها» در نوروز 98

جشنواره بین المللی تئاتر فجر

معاون فرهنگی اداره کل ارشاد آذربایجان غربی : همایش تجلیل از 40 چهره ماندگار در آذربایجان غربی برگزار می شود

حاشیه نگاری جشنواره مد و لباس فجر

یک تهیه کننده و کارگردان مطرح کرد آغاز سینما با فیلم های کوتاه/ عامل موفقیت آثار چندثانیه ای

سریال های نوروز 98 + ساعت پخش

نرگس محمدی در پشت صحنه «ستایش»+عکس

محسن عطایی اختتامیه سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

اسامی برگزیدگان جشنواره تئاتر فجر

جشن تولد ریحانه پارسا در کنار آقای بازیگر+عکس

با برگزیده کتاب سال ایران و جایزه ادبی جلال؛ «سفر» بدون تفکر و عرفان «گردش» است

چطور یک فیلم چگونه برنده اسکار می شود؟

اختتامیه سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

از پذیرش آثار هنری بالای 100 سال معذوریم

روستای اسفدیار برگزیده جشنواره روستاهای دوستدار کتاب

ابهام زدایی درباره هزینه های جشنواره فیلم فجر

اختتامیه سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

جایگزین «کلاه قرمزی» در نوروز مشخص شد

عکس جدیدی از نرگس محمدی پشت صحنه سریال «ستایش»

جشنواره تئاتر فجر؛ تاکسیدرمی از اهواز

مدیرکل ارشاد خراسان رضوی: خراسان رضوی نیازمند جریان سرمایه گذاری داخلی پوشاک است

اختتامیه جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر

آمیتاب باچان و شاهرخ خان بار دیگر همبازی می شوند

یزد پایتخت کتاب ایران شد

تجلیل از یک بمب خنده

استاندار کرمانشاه: سال آینده یکی از بزرگترین رویدادهای رسانه ای در کرمانشاه برگزار می شود

تجلیل از یک «بمب خنده»

مرمت خانه های تاریخی یزد برای میزبانی از نوروز

انجمن سازسازان همدان تشکیل شود

اختتامیه جشنواره بین المللی تئاتر فجر

جشنواره فیلم رشد آموزش را از کلاس درس به سینما منتقل کرده است

رشد و پیوستگی میان پیشکسوتان و جوانان تئاتری مشهود است/سهم قابل قبول استان ها در جشنواره امسال

پایان فیلمبرداری «آینده» در تهران

موسیقی متن فیلم مهاجمان صندوق گمشده ؛ جان ویلیامز

جهانگیری: استعفای وزیر ارشاد شایعه ای بیش نیست

جزییات بند9هزینه های جشنواره ملی فیلم فجر اعلام شد

مهاباد به عنوان شهر خلاق کشور در زمینه کتاب انتخاب شد

انجمن سازسازان همدان تشکیل شود

روایت حسین پاکدل از زمانی که مهران مدیری را کسی نمی شناخت

قرار است مردم در «پایتخت» 90 دقیقه قهقهه بزنند

جشنواره فیلم رشد آموزش را از کلاس درس به سینما منتقل کرده است

نمایشگاه توانمندی های بانوان در مهاباد گشایش یافت

نمایشگاه کتاب با 20 هزار جلد کتاب در گتوند گشایش یافت

نوروز 98 گردشگران بیشتری نسبت به سال گذشته وارد گیلان می شوند

دست پر به استقبال سال 98 می رویم

روستاهای دوستدار کتاب فرصتی اکتشافی برای توسعه فرهنگی است

نمایشنامه های جشنواره تئاتر فجر منتشر می شود

نمایشگاه کتاب با 20 هزار جلد کتاب در گتوند گشایش یافت

ابهام زدایی سازمان سینمایی درباره هزینه های سی و ششمین جشنواره فیلم فجر+عکس

ابهام زدایی سازمان سینمایی درباره هزینه های سی و ششمین جشنواره فیلم فجر

معماری رنسانس

عکس هایی از مریم کاویانی و همسرش رامین مهمانپرست + جزییاتی از ازدواج آنها

نرگس محمدی در پشت صحنه «ستایش»

عکس جدیدی از نرگس محمدی پشت صحنه سریال «ستایش»

معرفی برگزیدگان جشنواره تئاتر فجر در صحنه ی پایانی

معرفی برگزیدگان جشنواره تئاتر فجر در صحنه ی پایانی

افتتاح نمایشگاه مجموعه آثار هنری در بجنورد

اکران 150 فیلم جشنواره بین المللی فیلم رشد

سلیم نیساری در زمره پویاترین و علمی ترین حافظ شناسان است

اسلام آباد غرب، شهر مروج کتاب معرفی شد

خودکشی بازیگر مشهور در سن 48 سالگی همه را شوکه کرد

سلیم نیساری در زمره پویاترین و علمی ترین حافظ شناسان است

اسلام آباد غرب، شهر مروج کتاب معرفی شد

شادخوان رونمایی شد

یزد به عنوان پایتخت کتاب ایران، جایگزین کاشان شد

پاورپوینت زندگینامه و آثار رم کولهاس

هدیه میثم درویشان پور برای پدر شدن رامبد جوان + فیلم

قول وزیر فرهنگ به تئاتری ها

اختتامیه جشنواره استانی ققنوس در قم برگزار شد

افروغ: تشییع پیکر پاشایی، اعتراض سیاسی بود

افروغ: تشییع پیکر پاشایی، اعتراض سیاسی بود