تجلی قربان در اشعار کلاسیک فارسی

یک پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی با اشاره به این که قصاید تجلی گاه روایت عید قربان است، نمودهای گوناگون داستان حضرت اسماعیل و حضرت ابراهیم در اشعار و سبک های مختلف ادبیات فارسی را تشریح کرد.

- ایسنا/خراسان رضوی یک پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی با اشاره به این که قصاید تجلی گاه روایت عید قربان است، نمودهای گوناگون داستان حضرت اسماعیل و حضرت ابراهیم در اشعار و سبک های مختلف ادبیات فارسی را تشریح کرد.

فرزاد قائمی در گفت وگو با ایسنا با اشاره به کارکرد آیین قربانی کردن در فرهنگ ایرانی، اظهار کرد: اصولاً سنت ها و آیین ها در دو بخش ملی و دینی نمود پررنگی داشته اند، به گونه ای که می توان اشعار غنایی و به ویژه قصاید را تجلی گاه این آیین ها بیان کرد.

قصیده نوعی شعر مناسبتی بوده و برای ارائه در مراسمی خاص مانند بزم، سوگ و رزم سروده می شده است.

گاهی نقادانی مانند ملک الشعرا این اشعار را نقد می کرده اند و حاکمان به واسطه نقد ناقدان به شاعران صله می دادند.

وی ادامه داد: به این ترتیب شاعران در اشعار مناسبتی توصیف هایی از آیین ها را بیان می کردند، لذا اولین حضور سنت های ملی و دینی در اشعار فارسی، در قصاید دیده می شود، به طوری که نخستین نمودهای عید قربان نیز در قصاید پارسی شکل گرفته است.