مناجات شاعرانه برای عرفه/ خورده امضای ابالفضل به پای عرفه

همزمان با 9 ذی الحجه روز عرفه، تعدادی از شاعران با زبان شعر به مناجات پرداختند.

- به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، همزمان با  9 ذی الحجه روز عرفه، تعدادی از شاعران با زبان شعر به مناجات پرداختند.

* حسن معارف وند نَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِی * مرا از خویش جان دادی مرا در بهترین دل ها - دل مادر - مکان دادی برای گفتن حرفم، برای لقمه نانم برای بازدم هایم، زبان، دندان، دهان دادی خداوندا تو بودی مادرم را عاشقم کردی مرا با دست هایش بین گهواره تکان دادی تو با آرامش دریا، تو با کوه و گُل و صحرا خودت را به تمام بنده های خود نشان دادی زمین را فرش زیر پای مخلوقات خود کردی برای بال پرواز پرنده آسمان دادی به قدر قطره ای از لطف های تو نخواهد شد اگر یک عمر بشمارم، از این دادی از آن دادی اگر جوشید خونِ گرم تو از حلق مجروحم تو بودی که درون سینه ام آتشفشان دادی گلایه نیست در کارم، اگر آخر نوازش را به خواهر نه، به دختر نه، به چوب خیزران دادی (*) : آیه ی 29 سوره حجر * عباس همتی  غزلی برگرفته از فرازهای دعای عرفه: یاصاحبی فی وحدتی یاور ندارم با تو ولی باکی از این لشکر ندارم از ابتدای راه گفتم حسبی الله نقشی به جز این روی انگشتر ندارم من آسمانم را به تو تقدیم کردم دور و برم یک ماه، یک اختر ندارم یا رادّ یوسف علی یعقوب بنگر دیگر علی اکبر.