اقتصاددانان بیشتر به داستان سرا شباهت دارند تا دانشمند

هرچند اقتصاددانان به طور تاریخی کوشیده اند حوزه کاری خود را با به اصطلاح علوم محض همراه کنند ولی من متوجه شده ام که اقتصاد وجوه مشترک بسیار بیشتری با ادبیات به خصوص داستان دارد تا فیزیک یا شیمی.

- گروه غرب از تگاه غرب خبرگزاری فارس: وقتی که به سخنان یک اقتصاددان گوش می دهید، احتمال زیادی دارد که شنونده تعداد زیادی آمار و ارقام از دهان او باشید.

سخنرانی جروم پاول رییس فدرال رزرو در انجمن ملی اقتصادهای کسب و کار در ششم اکتبر یک مورد از این سخنرانی ها بود.

او فقط در دو دقیقه اول سخنرانی اش به طیف گیج کننده ای از شاخص های اقتصادی اشاره کرد: رشد، نرخ بیکاری، تورم در هزینه های مصرف کننده، مشارکت نیروی کار، سود بهره وری، سود دستمزد واقعی و از این قبیل.

اما اگر خوب به این سخنرانی ها توجه می کردید، احتمالا متوجه می شدید که او به ندرت به اعداد و ارقام واقعی اشاره ای می کرد.

دلیل چنین کاری این است که پاول و به طور کلی اقتصاددانان بیشتر به حرکت در جهتی علاقه دارند که در آن اعداد چیزی بیشتر از خود اعداد باشند.

چیزهایی مثل اینکه آیا بیکاری بالاست یا پایین؟ آیا شاخص داو بالاست یا پایین؟ آیا رشد تولید ناخالص داخلی رو به بالا دارد یا پایین؟ به عبارت دیگر پاول یک داستان برایتان می گوید.